Şehitler Şeref Defteri

+ Yorum Gönder
Erkeklere Özel ve Asker Ocağı Bölümünden Şehitler Şeref Defteri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Hozukcan
    Emekli
    Reklam

    Şehitler Şeref Defteri

    Reklam



    Şehitler Şeref Defteri

    Forum Alev
    BEN ŞEHİT MİYİM, HAİN MİYİM?



    1972 doğumluyum...

    Şehidim, 1992''den beri....

    Komando er olarak Diyarbakır''in Kulp ilçesinde görev yapıyordum.

    Devriyeden dönüyorduk.

    Ansızın üzerimize el bombaları fırlattılar; kurşun yağdırdılar. Karşılık verdik...

    Teröristler kaçtılar...

    Baktım ki teğmenim yaralanmış..

    Gittim onu kucağıma aldım ve askeri cipe doğru götürmeye başladım.

    Ansızın dünyam karardı...

    Bir kurşun, kafamin sağından girip solundan çıktı...

    Kucağımda teğmenim, yola devrildim...

    Kanım toprağa yayıldı...

    Ben ne suç işledim?

    Ben Şükrü Eraslan...

    Tokat'ın Reşadiye ilçesine bağlı Büsürüm Beldesi'ndenim...

    Ailem ve akrabalarım düğün dernek ederek yolladılar beni askere...

    Milletim ve vatanım için...

    Diyarbakır'ın kırsalında bir suikast silahı ile beynimi parçaladılar...

    Soruyorum şimdi size: Suçum neydi benim?

    Soruyorum Başbakanıma, dışişleri bakanıma:

    Ben şehit miyim, hain miyim?

    Ben şehit isem beni vuranlar neci?

    Millet de sorsun bunu …

    Güneydoğu'da yolu kesilen, pusuya düşürülen, saldırıya uğrayan ve bu nedenle can veren askerler suçlu mudur?

    Onlar, oralara gidip bu ülke uğruna canlarini vermekle hainlik mi etmişlerdir?

    Sakın, bu nasıl soru demeyin...

    Bakın iki günde beş arkadaşımı daha vurdular...

    Vuranlar mı doğru vurulanlar mı?

    Cevabını başbakanımız versin...

    Çünkü, bizi hatırlayan yok...

    Bütün övgüler, bütün televizyonlar, bütün gazeteler çetecilere...

    Öyle değil mi ey halkım, öyle değil mi?

    Bize vuranlara devlet töreni düzenleniyor…

    Ben Şükrü Eraslan...

    Büsürüm Beldesi''nden...

    Taşı sıksam suyunu çıkartırdım.

    Bu vatan uğruna bin canım olsa binini de verirdim...

    Çünkü, biliyordum ki ölürsem şehit olacağım...

    Gel gör ki şimdi şaşkınım...

    Çünkü, beni Kanas tüfeğiyle vurduranlar; devletimizi yönetenler tarafından neredeyse törenle kabul ediliyorlar...

    Bütün övgüler onlara...

    Suikastçinin akıl hocalarının siyasi hakkı, kültürel hakkı...

    Soruyorum başbakanıma:

    Ya benim yaşama hakkım...

    Bundan büyük hak olur mu?

    Neden kimse onu savunmaz?

    Neredesin komutanim?

    Ben Şükrü Eraslan! Komando er...

    Tokatlı...

    Isparta'da eğitimde iken bana ne demiştin komutanım?

    Siz bu milletin göz bebeğisiniz.

    Ölürseniz şehit, yaşarsanız gazi olacaksınız....

    Öyle mi komutanim?

    Beni vuranlara, şimdi en üst yöneticiler gülücükler yolluyor...

    Kanas silahını kullanan, neredeyse kahraman ilan edilecek...

    Herkes onların kültürel haklarının peşinde...

    Benim yaşama hakkımı düşünen bile yok.

    Neden bizi kandırdınız kumandanim?

    Ve neredesiniz?

    Resmim size yadigar

    Ben Tokatlı komando er Şükrü Eraslan!

    Bir nisan günü Kulp'ta, pusuda kaldım...

    Şu an o kurşun yarasından daha derin bir yaram var.

    Kendimi fena halde aldatılmış hissediyorum.

    Binlerce arkadaşım adına...

    Kanı ile yeri sulayan; arkasından ağıtlar yakılan

    Türk bayrağına sarılı tabutları ile giden arkadaşlarım adına...

    Diyorum ki resmime bakın, bir karar verin:

    Ben Şehit miyim, hain miyim?.






    BİZİ DE DÜNYAYI DA AFFET !!!

    Mehmet daha çok küçüksün Mehmet
    Bilmiyorsun tabii neden bu sonsuz nöbet
    O kadar vaktin olmadı zaten
    Ama sen ümit etmeye devam et

    Mehmet bilemiyoruz Mehmet
    Böyle mi sürecek bu ilelebet
    Değişir mi dünya
    Döner mi devran
    Sen ümit etmeye devam et

    Öyle bir karanlık kutu ki insan
    Kimse hakiki bir cevap veremez sorsan
    Söz dediğin, insan icadi lisan
    Ama sen yine de hep hayattan bahset

    Mehmet gitmiyor gözün gözümden
    Hiç büyümemişsin tanıdım çocuk yüzünden
    Kan geldi kederden özümden
    Sen anacığını düşün çok dikkat et

    Mehmet küçücüksün Mehmet
    İnsan soyu böyle en nihayet
    Öteki desen beriki desen
    Kendini de bizi de
    Dünyayı da affet




  2. 2
    Hozukcan
    Emekli

    --->: Şehitler Şeref Defteri

    Reklam



    MİNİK BİR YÜREKTEN BABAYA MEKTUP






    Yine seni özledim.Yine aklım karıştı baba..Özlem aklı karıştırır mı? Bunu öğretmemiştin bana.

    Bugün benim doğum günüm.Şimdi sekiz yaşımdayım.büyüdüm erkek oldum ama hala anlamıyorum sen neden yoksun baba.Önlük bana çok yakıştı. Senin hep görmek istediğin gibi pırıl pırıl bir öğrenci oldum ama sen göremedin üzgünüm çok üzgünüm baba...Karlı bir kış günüydü.seni bir tabutun içine koymuşlardı.Yine çok yakışıklıydın. Derin bir uykuya dalmıştın.Çağırdım defalarca seslendim sana,cevap vermedin küstüm sonra.Hani söz vermiştin. Kartopu oynayacaktık ilk kar yağdığında. Hava çok soğuktu ama babannem ağlarken ''oooyyy ciğerim yanıyor'' diyordu.

    İnsanın ciğeri nasıl yanar baba?

    Çok büyük bir kalabalık vardı.Herkes ama herkes ağlıyordu.Hep bir ağızdan ''ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ'' diyorlardı.Sen şehitsen ölmüş olamazsın.

    Ölmediysen nerdesin baba?

    Kocaman bir Türk bayrağına sarmışlardı tabutunu.Sen onu hep göklerde görmek isterdin.''Kutsal sevdam bayrağım'' derdin ya hani. Nedense biraz da kıskandım o zaman seni. Affet baba.Peki neden anlamıyorum hala.

    Şimdi sen öldün mü? O zaman vatan bölündü mü?

    Çok karıştı aklım baba.Vatanı kim bölmek ister ki.Bu büyük günah değil mi? Dedem anlatırdı ya hep ''benim dedem Çanakkale’de şehit oldu vatanı kurtarmak için'' derdi ya...O zaman büyük büyük dedem yok yere mi öldü? neden tekrar vatanı bölmek istiyorlar baba? Hani okula gidince her şeyi öğrenecektim.Bunları neden öğretmiyorlar baba? Bildiğim tek şey var.

    O da sen yoksun yanımda.

    Annem çok özlüyor seni biliyorum. Babanla gurur duyuyorum diyor. İnsan gurur duyunca ağlar mı? Özleme alışır mı baba?

    Peki gurur senin yerine kardeşimi koklar mı? Beni maça götürür mü acaba?

    Biliyor musun baba,benim ciğerim yanmıyor elledim sıcak değildi fazla. Hem duman da çıkmıyor. Ama içimde bir yer var. Seni her düşündüğümde orası çok acıyor,sızlıyor,sanki kopacakmış gibi oluyor.Sanki birileri devamlı kalbimi sıkıyor.Galiba sen yokken hep hasta oluyorum baba.

    Bu acı nasıl diner? Ellerin ellerimi nerde bekler? Koşabilmek için seninle yollar bizi nasıl özler? Vatanı hangi canavar böler? Onlara senden başka kim dur der?

    Gel de anlat bana. Anlat, öğret ki bende şehit olayım baba..

    Menşure Şahin








+ Yorum Gönder
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi