Düzce İlçeleri

+ Yorum Gönder
Şehir ve İlçeler ve Karadeniz Bölgesi Bölümünden Düzce İlçeleri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    aSsude
    Usta Üye
    Reklam

    Düzce İlçeleri

    Reklam



    Düzce İlçeleri

    Forum Alev
    KAYNAŞLI

    Kaynaşlı, İstanbul-Ankara yolu üzerinde, Bolu Dağı’nın Düzce Ovası’yla birleştiği boğazda kurulmuştur. İlçe doğu ve güneyden Bolu İli, Batıdan Düzce İli ve kuzeyden Yığılca ilçesiyle komşudur. D-100 karayolu ilçenin tam ortasından, Anadolu otobanı da kuzeyinden geçmektedir.

    Tarih

    Kaynaşlı Düzce’nin bir bucağı iken Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin il olması hakkındaki Kararnameyle birlikte ilçe yapılmış ve Düzce’ye bağlanmıştır.

    Deprem

    12 Kasım 1999’da meydana gelen Düzce depreminde Kaynaşlı yerle bir olmuştur. Uzun fay kırıklarının ve çatlaklarının oluştuğu ilçede 313 kişi hayatını kaybetmiş, 544 kişide yaralanmıştır.12 Kasım depreminde Kuzey Anadolu Fayı kırığı Kaynaşlı’da son bulmuştur. Fayın ucunda bulunan Kaynaşlı bu nedenle 12 Kasım depreminden en fazla etkilenen yerleşim yeridir. Şehirde bulunan binaların %90’ından fazlası hasar almıştır.

    Nüfus

    1997 yılında yapılan Genel Nüfus Sayımına göre Kaynaşlı’nın toplam nüfusu 6.760’dır.

    Ekonomi

    Kaynaşlı ekonomisi büyük ölçüde sanayiye dayalıdır. Bunun yanında nakliyecilik ve yıllık ortalama 50.000 tonu bulan fındık üretimi de ilçe ekonomisinde önde gelen sektörler olmaktadır. Buğday ve mısır üretimi de ilçede oldukça yaygındır.İlçe ekonomisinde hayvancılık ve balıkçılık da önemli bir yer tutmaktadır. Ancak depremde şehirde bulunan balık çiftlikleri ve ahırlar yıkılmıştır.Şehirde başta Süperlit Boru Fabrikası, Anlaş Lastik Fabrikası, Akışık Ampul Fabrikası ve Karolit Mermer Fabrikası olmak üzere irili ufaklı fabrikalar bulunmaktadır. Bu fabrikalar depremle birlikte hasar aldığından tam kapasite çalışamamaktadırlar. İlçe sınırları içinde toplam 12 adet dinlenme tesisi mevcuttur. Bu tesisler D-100 karayolu üzerinde olup günde ortalama 30.000-40.000 kişiye hizmet vermektedirler. Buralarda yaklaşık 1.500 kişi istihdam edilmektedir. Bu bakımdan dinlenme tesislerinin şehir ekonomisi içinde önemli bir yeri vardır.

    Eğitim

    Kaynaşlı ilçesinde 1 adet Lise, 4 taşıma merkezi durumunda ilköğretim okulu ve 6 adet birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu bulunmaktadır. Ayrıca şehirde Halk Eğitim Merkezi de bulunmaktadır. Bu okullarda toplam 2.504 öğrenci eğitim görmektedir.

    Sağlık

    Kaynaşlı’da Merkez Sağlık Ocağı, Dipsizgöl Sağlık Ocağı, 112 Acil Yardım İstasyonu, Üçköprü Sağlık Evi, Çamoluk Sağlık Evi ve Yeniyurt Sağlık Evi bulunmaktadır.

    İdari Yapı

    Kaynaşlı’ya bağlık 19 adet köy bulunmaktadır.

    Kaynaşlı’nın Köyleri:


    Altunköy
    Çatalçam
    Dipsizgöl
    Sazköy
    Bıçkıyanı
    Darıyeribakacak
    Fındıklı
    Tavak
    Çakırsayvan
    Darıyerihasanbey
    Hacıazizler
    Üçköprü
    Çamlıca
    Darıyerimengencik
    Muratbey
    Yeniyurt
    Çamoluk
    Darıyeriyürükler
    Sarıçökek




  2. 2
    aSsude
    Usta Üye

    --->: Düzce İlçeleri

    Reklam



    GÖLKAYA


    Gölyaka ilçesi Batı Karadeniz Bölgesi, batı sınırları içerisinde Düzce İlinin en batı ucunda yer almaktadır. Doğuda Düzce ili, batıda Sakarya’nın Hendek ilçesi, kuzeyde Gümüşova ilçesi ve güneyde Bolu’nun Mudurnu ilçesi ile çevrilidir.

    Tarih

    İlçede, tarih öncesi insan yaşantısına dair kesin delil ve kalıntılar bulunmamasına rağmen, sahip olduğu coğrafi konumu ve tabiatı itibariyle ilk çağlardan itibaren insan yerleşmesine uygun bir yöre olarak karşımıza çıkmaktadır. Gölyaka’yı içine alan toprakların ilk sahipleri Proto Hititler’dir. Gölyaka ve civarına yapılan göçler sırasında yaklaşık 400 yıldır burada yaşayan ve yerli Türklerin bulunduğu görülmüştür. Gölyaka bir göl ve yanı başında kurulan imamlara Köyü ile tarih sahnesine çıkmıştır. Evliya Çelebi, Katip Çelebi ve batı batılı gezginlerin ilgisini çekebilmiştir. Birinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrasında Osmanlı İmparatorluğu’nca kaybedilen veya Osmanlı otoritesinin sarsıldığı bölgelerden Kafkasya’dan, Doğu Karadeniz Bölgesi’nden, Balkanlar’dan, Akdeniz Bölgesi’nden ve Kuzey Irak’tan olmak üzere beş ana grupta bölgemize büyük göçler olmuştur. İmamlar Köyü 1932 yılında nahiye olmuş, 3 yıl sonra nahiyeliği kaldırılmış tekrar köye dönüştürülmüştür. İmamlar ismi 1962 yılında Gölyaka olarak değiştirilmiştir. Gölyaka nahiyesinde 1967 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. Gölyaka Belediyesi Düzce ilçesine bağlık bir nahiye (bucak) iken 1987’de ilçe yapılarak Bolu’ya bağlanmıştır. Gölyaka 17 Ağustos Körfez depreminde en fazla hasar gören yerlerden biri olmuştur. 12 Kasım Düzce depreminde de ilçe büyük hasar görmüştür. Her iki depremde de toplam 106 kişi hayatını kaybetmiş ve 317 kişi yaralanmıştır. Depremlerin ardından Aralık 1999’da Düzce’nin il olması nedeniyle Gölyaka, Düzce’ye bağlanmıştır.

    Coğrafi Yapı

    Düzce ilinin batı ucunda yer alan Gölyaka’nın yüzölçümü 219.983 km2’dir.İlçe, kuzeyde ve güneyde bulunan Bolu ve Köroğlu Dağlarının uzantısı olan sıra dağlar arasında yer almaktadır. Güneydeki dağlar daha yüksek olduğundan ilçenin güney kesimi yüksek dağ kitlesi ve ormanlık alanlar ile kaplıdır. İlçenin kuzey bölümü kuzeye doğru genişleyen bir ovadır ve bu ova Düzce Ovası ile bitişik durumdadır. İlçeyi Düzce Ovası’ndan ayıran Büyük Melen Irmağı ve Efteni Gölü’dür. İlçe Merkezi Efteni Gölü’nün batısında düz ovada kurulmuş olup, rakımı 100 metre civarındadır. Yerleşim durumu olarak ova kısımları düz, dağlık ve yüksek kısımları topografik yapı olarak dik bir eğime sahiptir. Arazi yapısı olarak genellikle kumlu-killi ve yer yer mil karışımı alüvyonlu topraklardan ve çok sulak gevşek bir yapıya sahiptir. Gölyaka su kaynakları bakımından Düzce’nin en zengin ilçelerinden biridir. İlçenin şu göller bulunur: Efteni Gölü, Kara Göl, Sarı Göl, Cılbız Kuyusu, Gölcük, Kuru Göl ve Katır Gölü. Gölyaka yaylaları açısından da zengindir. Pürenli, Kardüz, Yanık, Unluk ve Kızık yaylaları en başta gelen yaylalarıdır. Bu yaylalar yayla turizmi açısından gelecek vaadetmektedir. Özellikle de Kardüz yaylası kış sporları ve turizmi için geleceğin merkezleri arasında gösterilmektedir.Melen Irmağı ve Aksu Çayı’da Gölyaka’nın ırmaklarından en başta gelenleridir. Bu ırmaklarda balıkçılık sporu yapılmaktadır. Gölyaka bütün bu güzelliklerinin yanı sıra ormanlarıyla da doğanın tüm güzelliğini sergiler. Başlıca ormanları şunlardır. Karamahmut, Keltepe, Güney, Çamlık, Koruluk, Büyük ve Küçük Balkaya, Karadağ, Mercantepe, Emeksiz, Konaş Sağlamsu, Unluk ve Baltepe. İlçe Kuzeydoğu Anadolu aktif fayı üzerinde bulunduğundan 1. derecede deprem bölgesidir. 17 Ağustos depreminde ilçede derin çatlak ve yarıklar oluşmuş yer yer kaymalar meydana gelmiştir. Bunun en büyük nedenlerinden biri fayın üzerinde oluşudur. Diğeri ise toprak yapısının sulak oluşudur.

    Nüfus

    1997’de yapılan Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 18.155’dir. İlçe merkezinin nüfusu 5.267, köy nüfusu ise 12.888’dir. İlçenin 17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 tarihlerinde olmak üzere iki defa üst üste deprem felaketi yaşamı nedeniyle özellikle ilçe merkezindeki nüfus köylere akın etmiştir.

    Eğitim

    Gölyaka’da 1 adet Çok Programlı Lise ve 10 adet de ilköğretim okulu bulunmaktadır. İlköğretim alanındaki öğrenci sayısı 2.698, lisedeki öğrenci sayısı ise 203’dür. İlçede Halk Eğitim Merkezi’de bulunmaktadır.

    Deprem

    17 Ağustos 1999 tarihinde Marmara bölgesinde meydana gelen depremde yüzey kırığı Düzce’nin yaklaşık 6 km. güney batısında Gölyaka yakınlarında bitmektedir. Bu depremden üç ay sonra meydana gelen Düzce Depremi, 17 Ağustos kırığının kuzey doğu ucu ile Bolu tüneli arasındaki kesimi kırmıştır. 12 Kasım 1999 kuzey kırığının batı ucunda yaklaşık 9 km. lik kısım 17 Ağustos Depreminde de kırılmıştır. Ancak 17 Ağustos Depreminde bu kısım üzerindeki yanal yer değiştirme, batıdan doğuya doğru azalarak devam etmiş, Gölyaka civarında 30 cm. ye kadar azalmış ve kırığın sonuna doğru yanal yer değiştirme kaybolarak kuzey kırığı yalnızca çatlaklar biçiminde takip edilebilmiştir. 12 Kasım kuzey kırığı 17 Ağustos kuzey kırığının tam doğu ucu doğrultusunda gelişmemiş bu bölgede sağa sıçrama yaparak gelişmiştir. Bu sağa sıçramanın olduğu bölgede düşey yer değiştirme egemendir. 12 Kasım 1999 Depreminde Hacıyakup Köyü civarında yanal yer değiştirme 40-50 cm. civarında iken düşey yer değiştirme yer yer 3 metreye varmaktadır. En büyük düşey yer değiştirme Efteni Gölü’nün güneyinde görülmektedir. Efteni Gölü’nün güneydoğusunda ve daha güneye doğru sıvılaşma yapıları gelişmiştir. Her iki depremden de büyük hasar alan Gölyaka’da toplam 106 kişi hayatını kaybetmiş, 317 kişi de yaralanmıştır. İlçede ağır/yıkık bina sayısı konut sayısı 1.225, orta hasarlı konut sayısı 538 ve hafif hasarlı konut sayısı ise 766’dır. Ağır/yıkık işyeri sayısı 317, orta hasarlı işyeri sayısı 538 ve hafif hasarlı işyeri sayısı 99’dur.

    İdari Yapı

    Gölyaka ilçesinin merkezinde 1 adet belediye bulunmaktadır. İlçenin 6 mahallesi ve 23 köyü vardır.

    Gölyaka’nın Köyleri:
    Aksu
    Hacısüleymanbey
    Sarıdere
    Bakacak
    Hacıyakup
    Taylık
    Bekiroğlu
    Hamamüstü
    Yazıpınar
    Çamlıbel
    İçmeler
    Yazlık
    Çayköy
    Kemeryanı
    Yeşilova
    Değirmentepe
    Kuyudüzü
    Yunusefendi
    Esen
    Muhapdede
    Zekeriyaköy
    Güzeldere
    Saçmalıpınar








  3. 3
    aSsude
    Usta Üye
    AKÇAKOCA


    Akçakoca, Karadeniz Bölgesi’nin Batı Karadeniz Bölümü’nün en batısınde yar alan ve doğudan Zonguldak İli’nin Alaplı İlçesi, Batıdan Sakaryı İli’nin Kocaali İlçesi, güneyden Düzce İli’nin Yığılca ve Cumayeri İlçeleri Kuzeyden Karadeniz ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 463 kilometrekaredir.

    Tarihi

    Akçakoca ve çevresinden tarihi hakkında kesin bilgi ve belgeler olmamakla birlikte bölgede yapılan kazılar sonucunda elde edilen bir takım eşyanın M.Ö. 1220 yıllarında Trakya yolu ile Anadolu’ya geçen Trak Kabilelerine ait olduğu tahmin edilmektedir.
    Roma ve Bizans dönemlerinde DİAPOLİS adıyla önemli bir liman ve ticaret merkezi olarak tanının ve 13. asırda Cenevizlilerin eline geçen bölge, Osmanlı Beyliği döneminde 1323 yılında Orhan Gazi’nin Lalası ve Akıncı Beylerden AKÇAKOCA BEY tarafından fethedilerek Türklerin eline geçmiş ve günümüze kadar kesintisiz Türk Egemenliği altında kalmıştır.
    1962 yılına kadar Bolu Sancak Beyliği’ne bağlı bir Voyvodalık ve 1934 yılına kadar da AKÇAŞEHİR adıyla nahiye olan bölge, 1934 yılında da isim değişikliği yapılarak bölgenin Fatihi AKÇAKOCA BEY’in adını alarak AKÇAKOCA ilçesi olmuştur. Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin il olması nedeniyle Akçakoca ilçesi Düzce iline bağlanmıştır.

    Coğrafi Yapı


    Akçakoca ilçesinin sınırları içinde kalan alan, genel de kuzeyden güneye ve batıdan doğuya doğru yükselen bir özellik taşımakta olup kayda değer en önemli yükseltiler güneyde Kaplandere ve Orhan Dağları, doğuda ise Kızıltepe (1.486 m)’dir. İlçe dahilindeki en büyük akarsu Melen Çayı olup bu çay aynı zamanda Sakarya ile mevcut idari sınırı teşkil etmektedir. Çayağazı, Hiciz, Orhan ve Değirmenağzı dereleri diğer önemli akarsuları teşkil etmektedir. İlçenin sahil uzunluğu 35 km’dir ve sahil geniş ve uzun haliyle tabii bir plaj halindedir. Ilıman deniz ikliminin hakim olduğu ilçe, iklim özellikleri bakımından Karadeniz ve Marmara Bölgesi arasında bir geçiş niteliğindedir. Yıllık yağış ortalaması 990 mm olup en sıcak ay ortalaması (Temmuz) 23 derece, en soğuk ay ortalaması (Ocak) 5 derecedir. İlçenin hakim rüzgarı poyrazdır.

    Nüfus

    İlçe ve çevresinin nüfusu 93 Harbi ve 1917 Bolşevik İhtilalinden sonra Kuzey Kafkasya ve Doğu Karadeniz yörelerinden göçenlerin yerleşmesiyle artmıştır. 30 Kasım 1997 Genel Nüfus Tespitine göre ilçe nüfusu 36.972’dir. Merkez nüfus 19.604, köy nüfusu ise 17.368’dir. İlçede kilometrekare başına 81 kişi düşmektedir. Sahil kesiminde ise bu oran 90 kişi civarına yükselmektedir.

    Eğitim

    Akçakoca ilçesinde 7’si merkezde, 12’si köylerde olmak üzere 19 İlköğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda 4.986 öğrenci eğitim görmektedir. İlköğretim alanında 205 öğretmen görev yapmaktadır. Orta Öğretim de ise Merkezde 1 Lise, 1 Ticaret Meslek Lisesi, 1 Endüstri Meslek Lisesi, 1 Kız Meslek Lisesi, 1 İmam Hatip Lisesi ve 1 Pratik Kız Sanat Okulu bulunmaktadır. İlçede ortaöğretim alanında 1.015 öğrenci 75 öğretmenle öğrenimlerine devam etmektedir. Akçakoca’da Abant İzzet Baysal Üniversitesi’ne bağlı 4 yıllık Akçakoca Turizm işletmeciliği ve Otelcilik Yüksek Okulu ve 2 yıllık Akçakoca İşletmecilik Yüksek Okulu bulunmaktadır. Burada toplam öğrenci sayısı ise 500’dür. Akçakoca halk Eğitim Merkezi tarafından 1999-2000 sezonunda Giyim, Bilgisayar, Makine Nakışı, el Sanatları ve Saz olmak üzere muhtelif konularda kurslar açılmıştır. Burada 132 öğrenci eğitim görmektedir. Akçakoca ilçesinde 1 Halk Kütüphanesi bulunmaktadır. Kütüphanenin kitap sayısı ise 8.873’dür.

    Spor

    İlçede 2.000 kişilik çim menşeli tribünlü 1 futbol stadyumu, 250 kişilik 1 kapalı spor salonu mevcut olup, Aktaş, Kınık köylerinde voleybol/basketbol sahası, Çayağzı, Uğurlu, Kurukavak, Ortanca ve Melenağzı köylerinde futbol sahaları mevcuttur.

    Sağlık

    Akçakoca’da 50 yatıklı 1 Devlet Hastanesi, 2’si Merkezde 4’ü de Köylerde olmak üzere 6 Sağlık Ocağı bulunmaktadır. Sağlık Ocakları şunlardır: 1 Nolu Merkez Sağlık Ocağı, 2 Nolu Merkez Sağlık Ocağı, Beyören Sağlık Ocağı, Uğurlu Sağlık Ocağı, Melenağzı Sağlık Ocağı ve Kurukavak Sağlık Ocağı. Sağlık ocaklarına bağlık 11 köyde de sağlık evleri mevcuttur. Depremden sonra 50 yataklı devlet hastanesi orta hasarlı hale geldiğinden sadece Sağlık Merkezi binası faaliyette olup yatak sayısı 25’tir.Akçakoca ilçesinde 100 yataklı Devlet Hastanesi inşaatı yapımına başlanmış, inşaatın %90’ı tamamlanmıştır.

    Ekonomi

    Akçakoca halkının genel ekonomik faaliyetleri ve ana geçim kaynakları tarım (özellikle fındık tarımı), tavukçuluk ve balıkçılıktır.

    Tarım

    Akçakoca’da tarımsal faaliyetler açısından fındık üretimi %95 gibi bir orana sahiptir. Arazinin engebeli oluşu nedeniyle diğer tarımsal ürünler yetiştiriciliği oldukça düşüktür. 1999 yılı itibariyle bölgede fındık üretimi 14 bin tondur. İlçede son yıllar itibariyle yapılan meteorolojik rasat çalışmaları baz alındığından sera ve örtü altı yetiştiriciliği için uygun değerler arasında iklimin hüküm sürdüğü gözlenmiş, demostrasyon niteliğinde başlayan örtü altı yetiştiriciliği bugün için bir gelir kaynağı şekline dönüşmüştür. İlçede fındık üretimine alternatif ürün çalışmaları doğrultusunda ceviz bahçesi konusuna ağırlık verilmiştir. Ceviz üretimi teşvik edilmektedir. Akçakoca’da son yıllarda kiwi üretimi de önemli bir hale gelmiştir. Bu yönde çalışmalar sürdürülmektedir.

    Hayvancılık

    Akçakoca’da 7.750 civarında büyükbaş hayvan bulunmaktadır. İlçede 180 civarında kümes ve broiler ve 2.000 civarında fenni kovan bulunmaktadır. Yıllık piliç üretimi 7.500.000 adettir. Yıllık beyaz et üretimi ise 15.5000 tondur. Akçakoca’da 150 civarında teskereli balıkçı ve 60 civarında ruhsatlı tekne mevcuttur.

    Ormancılık

    İlçede 16.953 hektar ormanlık saha vardır. Tamamen yapraklı ağaçlardan müteşekkil orman varlığı ise yaklaşık 2.500.000 metreküptür. Ormanlardan yılda yaklaşık 7.500 metreküp yapacak ve yaklaşık 500 ster yakacak üretimi gerçekleştirilmektedir.

    Ticaret

    İlçenin ulaşım durumu özelliği ve halkın geleneksel alışkanlıkları nedeniyle bağlı köylerden doğuda kalanlar Alaplı ve Ereğli ilçeleri ile, güneydeki köyler Düzce İli ile batıda kalan köyler ise Karasu ve Adapazarı ile ticari ilişkilerini sürdürdüklerinden ve özellikle de fındık üretiminin az emek ve işçilik gerektirmesine rağmen yüksek gelir getirmesi nedeniyle ilçede ticari hayat yeterince gelişmemiştir. Ana üretim fındık olduğundan mevsiminde fındık ticareti ve Haziran-Eylül dönemlerinde de turizm girdileri ile nakliyecilik ilçe ticaretini hareketlendirmektedir. Akçakoca’da 2’si devlet bankası olmak üzere 3 adet banka şubesi mevcuttur.

    Sanayi

    Akçakoca ilçesinde sanayi yeterince gelişmemiştir. Ancak son yıllarda bu yönde gelişmeler gözlenmektedir. İlçede Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’ne ait 222 ton/yıl kapasiteli 1 adet Fındık Kırma Fabrikası mevcuttur. Ayrıca Has iş Hasan İşleyen Fındık Koza Makinesi Saç İmalatı ve Yılmaz Yem Hayvansal Ürünler Sanayi tesisi mevcuttur. Bunun yanında Ereğli Demir Çelik Tesisi ürünlerini işleyen Sevil Demir Çelik Sanayi, Sevil Boru Profil Sanayi, Ağır Haddecilik Makine Sanayi, Çınar Boru Profil Sanayi ve Ümran Spiral Kaynaklı Boru Sanayi olmak üzere 6 adet tesis faaliyet göstermektedir.

    Turizm

    Akçakoca ilçesi ekonomisinde turizm faaliyetleri önemli bir yer tutar. Yaz aylarında ortalama 150.000 civarında yerli turist ilçeye gelmektedir. İlçenin 35 km uzunluğundaki kıyı şeridinde yer alan geniş ve kaliteli kumsalı, berrak ve temiz denizi, Ceneviz Kalesi, Fakıllı Mağarası ve hepsinden önemlisi halkının candan ve sıcak oluşu şehri aranan merkez haline getirmektedir. İlçede ev pansiyonculuğunda yatak kapasitesi 1.500 civarındadır. Kampinglerde çadır, karavan, motor karavanlarıyla gelenlere yönelik 2.000 kişilik konaklama kapasitesi bulunmaktadır. Akçakoca’da 331’i Turizm Bakanlığı’ndan işletme belgeli, 850 kadarı da mahalli idarelerden ruhsatlı toplam 1.181 resmi yatak kapasitesi bulunmaktadır. Özel sektöre ait 150 yatak kapasiteli 4 yıldızlı Akçakoca Otel, 140 yatak kapasiteli 3 yıldızlı Diapolis Otel, 69 yatık kapasiteli Katyun Otel, 70 yatak kapasiteli Koçan Otel’, 60 yatak kapasiteli Yılmaz Otel ve 40 yatak kapasiteli Mesen Otel bulunmaktadır.

    İdari Yapı

    Akçakoca’nın 8 mahallesi ve 43 köyü vardır. İlçe nüfus mozaiğinin karışık olması toplu köy yerleşimine imkan vermediğinden dağınık yerleşim hakim özelliktedir.

    Akçakoca’nın Köyleri

    Akkaya, Deredibi, Hemşin, Melenağzı, Aktaş, Dereköy, Kalkın, Nazımbey, Altınçay, Dilaver, Karatavuk, Ortanca, Arabacı, Doğancılar, Kepenç, Paşalar, Balatlı, Döngelli, Kınık, Sarıyayla, Bayhanlı, Edilli, Kirazlı, Subaşı, Beyören, Esmahanım, Koçar, Tahirli, Çayağzı, Fakıllı, Koçullu, Tepeköy, Çiçekpınar, Göktepe, Küpler, Uğurlu, Dadalı, Hasançavuş, Kurugöl, Yenice, Davutağa, Kurukavak, Yeşilköy








  4. 4
    aSsude
    Usta Üye
    YIĞLICA


    Yığılca, batıdan Düzce ili ve Akçakoca ilçesi, güneyden Kaynaşlı ilçesi ve Bolu ili, kuzeyden Zonguldak ilinin Alaplı ilçesi, doğudan Bolu ilinin Mengen ilçesi ile çevrili bulunmaktadır. İlçenin il merkezine uzaklığı 38 km. olup en yakın komşu kentlerden Adapazarı’na 100 km, Ankara’ya 276 km ve İstanbul’a 234 km. uzaklıktadır.

    Tarih

    Düzce’nin Yığılca ilçesi, Düzce ve komşu ilçe Akçakoca ile birlikte 1321-1323 yılları arasında Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Orhan Gazi’nin komutanlarından birinin bölgede yığınak yaptığı ve ilçenin isminin de buradan geldiği tahmin edilmektedir. Yörede Orhan ismini taşıyan bir dağ bir camii ayrıca Redifler isminde bir köyün varlığı bu tahmini doğrulamaktadır. Çünkü Orhan Gazi’nin küçük ordu kuvvetlerine REDİF isminin verildiği bilinmektedir. Yığılca 1904 tarihinde bucak olarak Düzce’ye bağlanmış, 1954 yılında da müstakil bir ilçe olmuştur. Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin il olması dolayısıyla Yığılca, Düzce’nin ilçesi olmuştur.

    Coğrafi Yapı


    İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 350 m., yüzölçümü 640 kilometrekaredir. Engebeli ve eğimi fazla olan bir alanda kurulmuş ilçenin ziraat arazisi çok yetersiz, genelde ormanlık arazi hakimdir. İlçenin iklimi Batı Karadeniz iklimini andıran ılıman bir iklimdir. Yığılca ilçesi, Düzce Ovası’nı sulayan Hasanlar Barajı Gölü’ne dökülen Melendere Çayı’nın yukarı havzasında yer alır. En tepedeki Yaylatepe Köyü hariç diğer köyler bu havzanın güney ve kuzeyindeki yamaçlara birer sıra halinde dizilmişlerdir. Bu biçimi ile uzun bir “U” görünümünde olan havza oldukça dağlık ve sarptır. Havzayı çevreleyen belli başlı tepeler: Yaylacık Tepe, Köybaşı Tepe (678 m), Kızıltepe (1486 m), Sarıkaya Tepe (1036 m), Bacaklıyayla (1137 m), Aktaş Sırtları (1271 m), Kiriş Tepe (1398 m), Geymen Tepe (1438 m), İğnekiriş Tepe (987 m) ve Kırıksapağı Tepe (919 m)’dir. İlçe akarsu yönünden oldukça zengindir. Doğudan batıya doğru uzanan Melen Çayı, Kuzeyden ve güneyden zengin derelerle beslenir. Önemli dereler, Karadere, Aksu Deresi, incirli Deresi, Hacı Deresi, Mahyaderesi, Karakaş Deresi, Naşlar Deresi ve İğneler Deresi’dir. İlçe sınırları içinde Hasanlar Barajı’da yer alır.

    Nüfus

    İlçenin 1997 Genel Nüfus Sayımına göre toplam nüfusu 20.646’dır. Bu nüfusun 3.477’si ilçe merkezinde, 17.169’u da köylerde yaşamaktadır. Buna göre toplam nüfusun %16’su ilçe merkezinde, %84’ü de kırsal kesimde yaşamaktadır. İlçe de kilometrekareye düşen insan sayısı ise 31’dir. İlçe verimsiz arazilere sahip olmasından dolayı büyük şehirlere göç vermektedir.

    Sağlık

    Yığılca’da 25 Yataklı 1 Devlet Hastanesi, biri şehirde olmak üzere 3 adet de sağlık ocağı bulunmaktadır. Sağlık Ocakları şunlardır: Merkez Sağlık Ocağı, Çukurören Köyü Sağlık Ocağı ve Hoşafoğlu Köyü Sağlık Ocağı.

    Eğitim

    Yığılca’da 47 ilköğretim okulu vardır. Bunlardan 17’si taşımalıdır. İlçe’de 1 adet de Çok Programlı Lise mevcuttur. Bu okullarda toplam 3718 öğrenci eğitim görmektedir. İlçe’de ki toplam öğretmen sayısı ise 120’dir. Yığılca’daki Halk Eğitim Merkezi’nde Makine Nakışı ve Giyim olmak üzere iki kurs bulunmaktadır.

    Ekonomi

    İlçe coğrafi özelliği itibariyle eğimli, çoğu kayalık ve ormanlık arazi yapısına sahip olduğundan, tarım arazisi dar ve verimsizdir. Toplam tarımsal alan 104.250 dekar civarındadır. İlçede ekili alan 14.950 hektardır. İlçe arazisinin 7.242 hektarı meyvelik, 196 hektarı sebzelik, 29.808 hektarı ormanlık, 2.682 hektarı çayır mera, 960 hektarı yerleşim alanı, 3 hektarı sanayi tesisi, 15.697 hektarı göl-bataklık-taşlıktır. Yığılca’da yıllık ortalama buğday üretimi 7.500 ton, arpa 600 ton, mısır 12.000 ton, çavdar 60 ton ve fındık 8.000 tondur. İlçede 8.500 adet sığır, 548 adet manda, 2.924 adet koyun, 1.226 adet keçi, 80 ad, 567 eşek, 70 katır ve 1.800 arı kovanı bulunmaktadır. Alabalık üretimi 3 üretme çiftliğinde yıllık 3 tondur. Broiler tavuk üretimi yıllık 5.363.750’dir. İlçe merkezinde iki adet devlet bankası bulunmaktadır.

    İdari Durum

    Yığılca’nın 29 mahallesi ve 39 köyü vardır. Köyler engebeli arazi üzerine kurulmuştur. İlçenin sadece merkezinde belediye bulunmaktadır.

    Yığılca’nın Köyleri:

    Akçaören
    Dutlar
    Hocatman
    Redifler
    Aksaklar
    Gaziler
    Hoşafoğlu
    Sarıkaya
    Asar
    Gelengöz
    İğneler
    Tıraşlar
    Aydınyayla
    Geriş
    Karakaş
    Tuğrul
    Bekirler
    Gökçeağaç
    Kırık
    Yağcılar
    Çamlı
    Güney
    Kocaoğlu
    Yaylatepe
    Çiftlikköy
    Hacılar
    Köseler
    Yeniyar
    Çukurören
    Hacıyeri
    Mengen
    Yılgı
    Dibektaş
    Hebeler
    Naşlar
    Yoğunpelit
    Doğanlar
    Hocaköy
    Orhangazi


  5. 5
    aSsude
    Usta Üye
    GÜMÜŞOVA


    Gümüşova ilçesi D-100 Karayolu üzerinde bulunmaktadır. İlçe Düzce iline 18 km. mesafede olup Düzce ovasının bitişiğindedir. Düzce’nin güneybatısında yer alan Gümüşova, batıda Sakarya ili, güneybatıda Bolu ili, güneyde Gölyaka ilçesi, doğuda Çilimli ilçesi ve kuzeyde Cumayeri ilçesiyle komşudur.

    Tarih

    Gümüşova ilçesi 1321 yılında Osman Bey’in silah arkadaşı Konuralp Gazi tarafından Düzce ve Üskübü ile birlikte fethedilmiştir. Bu bölge yerleşim yeri olarak Fatih Sultan Mehmet döneminden itibaren kullanılmaya başlanmıştır. Daha sonra bu bölge büyük askeri yararlıklar gösteren Davut Paşa’ya Fatih Sultan Mehmet tarafından “tımar” olarak verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu ordusunda bulunan hayvanların kışlaklıyacağı ahırların Gümüşova’da yapılması sebebiyle Kışla adını almıştır. Birinci Dünya Savaşı esnasında Kışla işgale uğramıştır. Milli Mücadele döneminde cereyan eden Düzce İsyanları, yoğunlukla bu bölgede etkisini göstermiştir. Daha sonra bu isyanlar Ali Fuat CEBESOY ile Mareşal Fevzi ÇAKMAK tarafından önlenmiştir. Kışla 1927 yılında nahiyelik sıfatını kazanmıştır. 1963 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. Kışla, 1987 yılında Cumayeri ile birleşerek Cumaova ilçesi adını almıştır. 1993 tarihinde Cumayeri’nden ayrılarak Gümüşova adı altında yeni ve müstakil bir ilçe haline gelmiştir. Gümüşova, Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin il olması dolayısıyla Düzce’ye bağlandı.

    Coğrafi Yapı

    Gümüşova ilçesinin yüzölçümü 9.000 hektar, rakımı ise 128’dir. İlçede tipik bir Karadeniz iklimi hüküm sürer. Yazları sıcak ve yağışlı, kışları serin ve yağışlıdır. Sonbahar ve ilkbahar da sis oranı yüksek tir. Bölge bitki örtüsü bakımından zengindir. Avlanmanın serbest olduğu dönemlerde ilçeden geçen Melen Çayı’nda balık avcılığı yapılmaktadır. İlçe fındık, çay, kayın ve ceviz gibi Karadeniz iklimine has bitki dokusuna sahiptir.

    Nüfus

    1997 Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 16.879’dur. İlçe merkezinin nüfusu 10.754, köy nüfusu ise 6.125’dir.İlçenin dış göç olayı azdır. İlçeye bağlı köylerden merkeze iç göç olmaktadır.

    Eğitim

    Gümüşova’da 1 adet Lise ve 8 adet ilköğretim okulu bulunmaktadır. İlçedeki toplam öğrenci sayısı ise 2.336’dır. Gümüşova Halk Eğitim Merkezi tarafından Giyim ve Makine Nakışı kurslarında yaklaşık 60 öğrenci eğitim görmektedir.

    Tarım

    İlçe halkının büyük çoğunluğu çiftçidir. Halkın geçim kaynağı başta fındık olmak üzere sırayla mısır, buğday ve pancar izlemektedir. Tarım alanı tahmini 475 hektardır. İlçede fındık ürünün kırımının yapıldığı ve işlendiği 4 adet fındık fabrikası mevcuttur. İlçe halkının %70’i fındık tarımı iştigal etmektedir.

    Hayvancılık

    İlçede hayvancılık ile uğraşan çiftçi sayısı oldukça azdır. Yaklaşık olarak 5.100 büyük baş hayvan, 925 civarında küçük baş hayvan bulunmaktadır. Ayrıcı 1.200 kovanla arıcılık yapılmaktadır.

    Sanayi

    İlçede 4 adet fındık fabrikası, 1 adet ambalaj fabrikası ve 2 adet de tekstil ürünlerini işleyen tesis bulunmaktadır. Bunların bir tanesi entegre fındık fabrikasıdır. Ayrıca oto tamirhaneleri, demir doğrama atölyesi ile belediye ait büz fabrikası bulunmaktadır.

    İdari Durum

    Gümüşova’nın 6 mahallesi ve 18 köyü vardır.

    Gümüşova’nın Köyleri:
    Adaköy
    Elmacık
    Pazarcık
    Yeşilyayla
    Ardıçdibi
    Hacıkadirler
    Selamlar
    Yıldıztepe
    Çaybükü
    Halilbey
    Soğuksu
    Yongalık
    Deddüzü
    Kahveleryanı
    Sultaniye

    Dereköy
    Kıyıköy
    Yakabaşı


  6. 6
    aSsude
    Usta Üye
    ÇİLİMLİ


    Çilimli Batı Karadeniz Bölgesinde yer almakta olup, doğusunda ve güneyinde Düzce ili, batısında Cumayeri ilçesi ve kuzeyinde Akçakoca ilçesi bulunmaktadır.

    Tarih

    Moğol istilası ile çöken Selçuklu Devleti’nden sonra Anadolu’da 26 Türk Beyliği kurulmuştur. Bu beyliklerden biri olan ve Söğüt yöresinde bulunan Osmanlı Beyliği Bizanslılarla sınırdaştı. Bu Beylik zamanla sınırlarını aşarak topraklarını genişletmeye başladı. Osman Gazi’den sonra yerine geçen oğlu Orhan Gazi’nin Komutanlarından Konuralp Bey, Bizans tekfurları ile yaptığı savaşlar sonunda Konuralp ve çevresindeki Çilimli’yi Türk Hakimiyeti altına almıştır. Osmanlı Bizans döneminde Gümüşova’da çıkarılan madenlerin işlendiği ve zamanın darphanesi olduğu adının da buradan geldiği, “Çil’mi” sözcüğünün zamanla “Çilimli” olarak değişikliğe uğradığı halk arasında yaygın olarak söylenmektedir. 1869 yılına kadar Kastamonu Vilayeti Bolu Mutasarrıflığı Göynük Kasabasına bağlı bir köy olan Çilimli, Düzce’nin kaza olmasından sonra Düzce’ye bağlanmıştır. 1957 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. Çilimli 1958 yılında nahiye olmuş 1990 yılında da ilçe olmuştur. Çilimli, Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin il olması nedeniyle Düzce’ye bağlanmıştır.

    Coğrafi Yapı

    Çilimli’nin deniz seviyesinden yüksekliği 120 metredir. Kuzeye doğru gidildikçe rakım yükselmekte yer yer 600-700 metreyi bulabilmektedir. İlçenin yüzölçümü 7.022 hektardır. Şehir merkezinden güneye doğru inildikçe arazi ova şeklindedir. Kaplandere dağlarından doğan Bıçkı Deresi ve Bayramali Derisi’nin birleşmesiyle meydana gelen Akdere Suyu ilçe merkezinden geçmektedir.
    Çilimli 1. derece deprem kuşağı üzerindedir. İlçenin yıllık sıcaklık ortalaması 13.7 derecedir. Ortalama yağış miktarı ise metrekareye 845 kg.dir. İlçe bol yağışlı ve nemli bir iklim karakteri taşımaktadır. Özellikle kış aylarında Düzce Ovası’nda görülen sis tabakasına Çilimli ve civarında rastalınmamakta bu 8nedenle yerleşim alanı olarak ideal bir konumdadır.

    Nüfus

    Çilimli ilçe olması ile birlikte yapılaşmada kısmende olsa bir hareketlilik gözlenmiş, ancak ilçenin konumu büyük yerleşim merkezlerinin güzergahında bulunmayışı, Düzce’ye yakın oluşu ve halkın çoğunluğunun Düzce ile irtibatı olması nedeniyle nüfus oranında bir azalma gözlenmektedir. En son 1997 yılında yapılan Genel Nüfus sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 14.871’dir. Köylerde yaşayanların sayısı 10.910, şehirde yaşayanların sayısı ise 3.961’dir.

    Eğitim

    Çilimli’de 1 adet Çok Programlı Lise, 24 adet ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu ilköğretim okullarından 14’ünde taşımalı eğitim yapılmaktadır. İlköğretimde 1.125 kız, 1.170 erkek öğrenci olmak üzere toplam 2.295 öğrenci eğitim görmektedir. Lise’de ise toplam 54 öğrenci bulunmaktadır. İlçe Halk Eğitim Merkezi tarafından açılan Temel Giyim ve Makine Nakışı kurslarına 30 öğrenci devam etmektedir. İlçede okuma yazma oranı %95’dir.

    Spor

    Çilimli’nin 1. Amatör Küme Liginde mücadelesini sürdürmekte olan 1 spor kulübü mevcuttur. İlçede 1 adet stadyum ve belediyeye ait 1 adet de halı saha bulunmaktadır.

    Sağlık

    Çilimli’de 1’i Merkez’de olmak üzere Dikmeli ve Pırpır Sağlık Ocakları olmak üzere 3 adet sağlık ocağı bulunmaktadır. Bu sağlık ocaklarına bağlı sağlık evleri de halka sağlık hizmetlerini sunmaktadır. İlçe merkezinde 10 yataklı sağlık merkezi tamamlanmıştır.

    Ekonomi

    İlçenin ekonomisi genelde tarıma dayalıdır. Yörede başlıca fındık, mısır, tütün, şeker pancarı ve diğer sebze çeşitleri ile çeltik üretilmektedir. İlçe 7.022 hektar alana sahip olup, bu arazinin 2.219 hektarı tarla arazisi, 3.816 hektarı bağ-bahçe arazisi, 195 hektarı çayır ve mera arazisi, 387 hektarı ormanlık, 215 hektarı tarıma elverişsiz alan ve 190 hektarı iskan alanıdır. İlçenin %54,34’ü fındık ve bağ-bahçe arazisidir. İlçenin 1999 fındık üretimi 4.500 tondur. İlçede 5.700 adet büyük baş, 500 adet küçük baş, 92.750 civarında da kanatlı hayvan bulunmaktadır. 1.200 adet fenni kovan mevcut olup yıllık bal üretimi 32 tondur. 1999 yılında kırmızı et üretimi 105 tondur. İlçede özel sektöre ait 2 adet fındık kırma fabrikası bulunmaktadır. Bunun yanında 3K Kelebek Mobilya ve Dekorasyon Tesisleri’de ilçede faaliyet göstermektedir. Ayrıca ilçede Düzkap Sunta Fabrikası, İto Kilit Fabrikası, Parrot Tekstil Fabrikası, Rotmans, Marlboro Tütün Fabrikası ve Karaüçler Gıda Sanayi A.Ş.’de ilçe ekonomisine büyük katkılar sağlamaktadır. İlçede Ziraat Bankası’nın şubesi de bulunmaktadır.

    İdari Durum

    Çilimli 1990 tarihinde Düzce’den ayrılarak müstakil bir ilçe olmuştur. Aralık 1999 tarihinde de Düzce’nin il olmasıyla birlikte Çilimli, Düzce’ye bağlanmıştır. İlçe merkezinde bir belediye teşkilatı bulunmaktadır. İlçenin 3 mahallesi ve 22 köyü vardır. Yerleşim yerleri birbirine yakın bir konumdadır.

    Çilimli'nin Köyleri:
    Alacamescit
    İshaklar
    Söğütlü
    Arabacı
    Kafyayla
    Tepeköy
    Bıçkıbaşı
    Karaçörtlen
    Topçular
    Çalılık
    Kırkharman
    Yeniköy
    Dikmeli
    Kirazarla
    Yenivakıf
    Döngelli
    Kuşoğlu
    Yukarıkaraköy
    Esenli
    Pırpır

    Hızardere
    Sarımeşe


  7. 7
    aSsude
    Usta Üye
    CUMAYERİ


    Cumayeri 1987 yılında Gümüşova beldesiyle birlikte birleşerek Cumaova adı altında ilçe olmuştur. Cumayeri, 1993 tarihinde Gümüşova’dan ayrılmış ve müstakil bir ilçe olmuştur. Cumayeri, Aralık 1999’da Düzce’nin il olmasıyla birlikte Düzce’ye bağlanmıştır.

    Konumu

    Düzce’nin kuzeybatısında yer alan Cumayeri ilçesi batıda Sakarya ili, Kuzeyde Akçakoca ilçesi, doğuda Çilimli ilçesi ve güneyde Gümüşova ilçesiyle komşudur.

    Nüfus

    1997 Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin nüfusu 11.501’dir. İlçe Merkezinin nüfusu 6.719, köy nüfusu ise 4.982’dir.

    Coğrafi Yapı

    Cumayeri’nin yüzölçümü 10.011 hektardır. İlçe Batı Karadeniz dağlarının sahile paralel olarak uzanan şeridin hududunu teşkil etmektedir. İlçe topraklarının 5.619 hektarı fındık bahçeleri, 214 hektarı tarla arazisi, 163 hektarı mera arazisi, 3.520’si ormanlık saha ve 200’üde başka arazileri teşkil eder. Buna göre %55’i meyvelik saha, %3’ü tarla arazisi, %3’ü mera, %34’ü ormanlık, %2’si diğer ve %3’ü elverişsiz arazidir.

    Ekonomi

    İlçe ekonomisi büyük ölçüde tarıma dayalıdır. Arazi yapısının genellikle meyilli oluşu nedeniyle ilçe genelinde fındık üretimi yoğunluktadır. İlçede yıllık fındık üretimi ortalama 8.5000 tondur. Bunun yanında nispeten düz olan arazide mısır, tütün, buğday ve şekerpancarı üretimi yapılmaktadır.İlçede hayvancılık da önemli bir yere sahip olmakla birlikte istenilen düzeye ulaşamamıştır. Cumayeri’nde 3.351 adet sığır, 395 adet koyun, 8.520 adet kümes hayvanı, 260 adet de arı kovanı bulunmaktadır. Cuma günleri ilçede büyük bir pazar kurulur. İlçe çevresinden gelen insanlarla Cuma günleri şehir en hareketli günün yaşar.

    Eğitim

    Cumayeri’nde 1 adet Çok Programlı Lise, 24 adet de ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu ilköğretim okullarından bazılarında taşımalı eğitim uygulanmaktadır.

    Sağlık

    İlçe Merkezinde 1 adet Sağlık Ocağı bulunmaktadır. Bu sağlık ocağı 20 köye hizmet vermektedir. Merkez Sağlık Ocağı’na bağlık Akpınar, Dokuzdeğirmen, Iğdır ve Ordulukaradere köylerinde de birer Sağlık Evi bulunmaktadır.

    İdari Yapı

    Cumayeri’ne bağlı 5 mahalle ve 20 köy vardır.

    Cumayeri’nin Köyleri:
    Akpınar
    Harmankaya
    Subaşı
    Avlıyan
    Iğdır
    Taşlık
    Büyükmelen
    Kızılüzüm
    Üvezbeli
    Çamlıpınar
    Mısırlık
    Yenitepe
    Dokutdeğirmen
    Ordulukaradere
    Yeşiltepe
    Esentepe
    Ören
    Yukarıavlıyan
    Hamascık
    Sırtpınar


+ Yorum Gönder
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi