24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

+ Yorum Gönder
Şiir Bölümü ve Şiir-Şiirler Bölümünden 24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Hozukcan
    Emekli
    Reklam

    24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

    Reklam



    24 Kasım Öğretmenler Günü Şiirleri

    Forum Alev
    Başöğretmen
    Atatürk benim,
    Başöğretmenim,
    Ne öğrendimse,
    Ondan öğrendim.

    Yenilikleri,
    Hep o düşünmüş,
    Milleti için,
    Ağlamış, gülmüş.

    Çocuk kalbimle,
    İlk onu sevdim,
    Atatürk benim,
    Başöğretmenimdir.

    Tarık ORHAN


    Ben Bir Öğretmenim
    Ben bir öğretmenim
    Okulların birinde
    Duymayı, düşünmeyi öğretirim.
    Derslerimde...

    Bir söz yağmurudur, ders dediğin de,
    İnsan göklerinden, rahmet yerine,
    Kitaplar dolusu yağar da yağar...
    Benim çocuklarım bu bahçelerde,
    Bu yağmur altında ıslanmadalar.
    Bir yağmur sonrası gelin seyredin,
    Her taraf tepeden tırnağa bahar...

    Bulutsuz masmavi dünyalarına,
    Sevginin, sevincin güneşi doğar.
    Böyle çocuklarla dolar her yanım,
    Çocuklar kardeşim,
    Çocuklar arkadaşım,
    Canım?

    Onlarda toplanmıştır
    Geçip giden zamanım,
    Bir parıltı görsem gözlerinde,
    Bilgiden, anlayıştan yana,
    Bir hal olur bana...

    Zannedersiniz ki,
    Dünyalar benim?
    Çocuklar, kitaplar, yazı tahtası
    Enine boyuna bütün zamanlar,
    Dört duvar arası bir dershanede,
    Her dinden her dilden gelmiş insanlar.
    Bizimle konuşur hayal ederler,
    Bağlanırız kalırız kendilerine.
    Hikaye anlatır, şiir söylerler,
    Mutluluk üstüne, ümit üstüne?

    M.Gündüz GÖKTÜRK




  2. 2
    Hozukcan
    Emekli

    --->: Öğretmenler Günü Şiirleri

    Reklam



    Canım Öğretmenim
    Ailemden sonra seni tanıdım.
    Aynı sevgi,ilgi,sıcaklıgı sende tattım.
    Sen ögrettin sayıları,şekilleri,renkleri,
    Sevmeyi,paylasmayı,ortak olmayı.
    Kendimi seninle kesfettim.
    Seni herseyden cok sevdim.
    BENİM CANIM ÖĞRETMENİM.

    Gönderen : HELİN


    Canım öğretmenim!
    Bilmezdim okuttun dönmez dilimi,
    Yazar eyledin sen tutmaz elimi
    Bize mi adadın öğretmenim kendini,
    Canım öğretmenim ilimden bir gömleksin.

    Koruyup gözetip sakındın gözünde,
    İçime sevgi dolduran gülen yüzünde,
    Yıkılmaz bir çınarsın sen özünle,
    Canım öğretmenim içimde bir yüreksin.

    Bizim başarımızdı bütün emelin,
    Sen üzülme solmasın hiç cemalin,
    Gideceğim, gösterdiği yoldan Mustafa kemal’in,
    Canım öğretmenim sen önümde bir direksin.

    Suçumu bağışlayıp hep af edersin,
    Kötülüğe karşı iyiliği seçersin,
    Bizim çilemizi hep sen çekersin,
    Canım öğretmenim dilimde bir dileksin.

    Büyüyüp kendi yolumu bulursam,
    Kötülüğe haksızlığa karşı durursam,
    Bende bir gün öğretmen olursam,
    Canım öğretmenim önümde bir örneksin…








  3. 3
    Hozukcan
    Emekli
    Dünyanın Bütün Çiçeklerini
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Bütün çiçekleri getirin buraya,
    Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
    Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
    Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
    Son bir ders vereceğim onlara,
    Son şarkımı söyleyeceğim,
    Getirin, getirin? ve sonra öleceğim.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.
    Kaderleri bana benzeyen,
    Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
    Geniş ovalarda kaybolur kokuları?
    Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
    Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
    Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,
    Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,
    Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden
    Ne güller fışkırır çilelerinde,
    Kandır, hayattır, emektir benim güllerim
    Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
    Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    En güzellerini saymadım çiçeklerin,
    Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
    Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
    Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
    O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
    Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
    Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
    Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.
    Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
    Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.
    Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,
    Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
    Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,

    Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,
    Bacımın suladığı fesleğenleri,
    Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
    Avluların pembe entarili hatmisini,
    Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
    Aman Isparta güllerini de unutmayın,
    Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum
    Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Baharda Polatlı kırlarında açan,
    Güz geldi mi Kop dağına göçen,
    Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,
    Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
    Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden
    Çiçek getirin, örtün beni,
    Eğin türkülerinin içine gömün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
    Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
    Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
    Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
    Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
    Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
    Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

    Ceyhun Atuf KANSU








+ Yorum Gönder
5 üzerinden | Toplam : 0 kişi