Adı Konmayan Bir Öykü Bu..

+ Yorum Gönder
Aşk Sevgi ve Sitem - Pişmanlık Bölümünden Adı Konmayan Bir Öykü Bu.. ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Sevinç
    Bayan Üye
    Reklam

    Adı Konmayan Bir Öykü Bu..

    Reklam



    Adı Konmayan Bir Öykü Bu..

    Forum Alev
    Yudumla Tutkunlarına uzanan Adı Konamayan Bir Öykü Bu...

    - Ben yazdım -
    - Ben yazacağım -

    Eğer bir umutsuzluğa yakalanmışsa yüreğiniz, sizi her yerde gölgeniz gibi takip eder hüzün. Herkes sizi güler yüzlü,mutlu gördüğü halde; siz içinizde sürekli ağlayan o çocuğun farkındasınızdır. Ve ne çikolata, ne oyuncaklar nede başını şefkatle okşamanız susturamaz onu...

    Çevrenizde hep sevilirsiniz ama kendinizi hiç sevmezsiniz. Yalnızlığı seversiniz size acı verdiğini bildiğiniz halde. Herkesin yalnız olduğunu düşünürsünüz kendinizce ve çift kişilik bir yalnızlık çekmektense tek kişilik bir yalnızlıktır tercihiniz.

    Her gece yatağınızın baş ucunda oturarak düşüncelere dalarsınız siyah gökyüzünün izlerken... İçinizdeki minik yürek en çok o zamanlar ağlamaya başlar..En çok o zamanlar yırtar kendini...Arkanıza bakarsınız akşam olmasına rağmen gölgeniz gene yanınızdadır sizin...En çok o zaman bastırır yalnızlığın verdiği acı yüreğinizi.

    Bir yudum kahve...
    Sıcak kavuşmaların tiryakiliğine sarılmış, orta halli...

    Bir film...
    Sayacın işleyip de görüntülerin tende izlendiği...

    Bir öykü...
    Yazı karakterinde siyah, düşen yerde beyaz...

    ...ve özleme kesilmiş göbek bağının düştüğü toprakta, rüyalara sıçrayan minik tebessüm...


    Gönlümün doğum lekesi,
    Kalbimin gülümseyişi
    Elini koy sevgime
    Ruhuma çiçek/sen deysin...


    İlk önce sevmek vardı, böyle severdin.
    Sen değil miydin?

    Sen değil miydin?
    Tüm yitiklerimin ve yitirilmişlerimin yerini dev bir sevgi ordusuyla dolduracağına dair gökkubeye and içerek selamlar çakan...

    Sen değil miydin?
    Bir damla göz yaşıma ,felekleri devrinden eden öfkeni yollayacak olan...Ve tek bir damlası dahi yere düşmesin diye avuçlarını yanaklarımda unutan...

    And içmiştim bir daha karşına çıkmamaya...Gizemli gözlerinde rakseden cilveli bir kalem gibi sağa sola zigzaglar çizerek seninle olmamaya...

    Bekle sevdiğim fırtınadan sonra ben düşeceğim... Damla damla avuçlarına....

    -Bekle ve tut her bir damlamı yerle gök arasında....
    -Bilirsin acır içim...Ne yere tutunabildim ne de göğe....
    -Geleceğim ...
    -Avuçlarında yer aç bana...

    Anlayacağın usta bugün hayli tebessüm etmişim hayata...Ki; birde senin için tebessüm ederim sabaha....




  2. 2
    Sevinç
    Bayan Üye
    Reklam



    -Nerdesin sen?
    -Dalım…




    bana bakarken
    beni mi görüyor gözlerin?

    eskiyor ve eskitiliyoruz eski düzende
    yeniyi özledikçe gözlerin
    seni özledikçe hasretin geçiyor
    yüzüme teğet..

    adı konulmamış bir hastalığın
    omuzlarımdaki ağır yüküyle
    bir başka güne gebe kalan geceyi
    soluyorum..
    yağmur yağsa gözlerim ıslamayacakmış gibi..


    … Anlatamıyorum…

    Sanırım adını koymayınca herşey güzel,ad konunca bişeyler sürüklenmeye mahkum oluyor… şarkının birinde dediği gibi ..

    “Ad koyunca büyüsü bozulur diye
    İsimsiz izinsiz içinden sev beni”


    Büyüsünün bozulmasından korkuyorum artık adını koyduğum herşeyin.. bu yüzden bu yazıda adsız kalacak....








  3. 3
    Sevinç
    Bayan Üye
    Vakitiyle bir acının yaslandığı duvarsan sen
    Yağmurla yaşla erimez göğsündeki meselen ..


    Acıyı o kadar çok seviyordu ki, kalbinin yalama olduğunu anlayamıyordu. Dostluk, sevgi, insanlık… Ne kadar kavram varsa iyiden yana, taşlaşan benlik oluğuna takılıyor ve ne kadar acı duyuyorsa, o kadar acıtmaya çalışıyordu. Çok görünmeye çalıştığı kırık dünyasında tekti.O kadar tekti ki, “biz” olma halini çoktan unutmuştu. Karşılaştığı her duvara aynı çekiçle kendini çakabileceğini sanıyordu…

    Vakitiyle bir acının yaslandığı duvarsan sen
    Yağmurla yaşla erimez göğsündeki meselen ..


    Sadece kendine geldiğinde bütündü anları ve ancak o zaman makul söz dökerdi…

    Hem tanrıya kul olmak istiyordu tüm samimiyetiyle… İnsanlığıyla yakalandığında hayata ne kadar güzelse, o kadar çirkinleşiyordu uzaklaştığında…

    Bazı insanlar kendini “haklı çıkarmak” adına, zihninin oynadığı oyunları fark edemez mi gerçekten?
    Ahh …

    Söz ile işin rengi tutmayınca nakışta
    Ruhum mutlaka gerçeğe döner her yokuşta ..








  4. 4
    Sevinç
    Bayan Üye

    Yeni bir başlangıçla yeniden karşınıza çıkmayı diledim sevgili çevrem.Hayatın inişli çıkışlı yollarında ine çıka kilometrelerce mesafe katettikten sonra durmak olmazdı tabi...Hem daha genciz bize yol mu dayanır,kilometre dediğin nedir ki senin 1500 adımın alt tarafı.Olaya böyle yüzeysel bakmayı hiç beceremeyeceğim herhalde.Neden hesaba katmayız o maneviyatı,o beyin yorgunluğunu,o duygusal yoğunluğu...?

    Yaşarsın hayatı bir şekilde gününü,öğününü önüne katarsın.Ne duyguların ne de hayal kırıklıkların engel olur bu sürece devam etmene.

    Tabi bazı günlerin istisnadır,hani mutlu geçirdiklerin,ama onlar da kaideyi bozmaz.Sonuçta varsındır seni bilirler belki de severler.Halbuki yüreğindeki sevgi yumağında hepsi birer kördüğümdür,çözmeye çalıştıkça canını acıtıp beynini bulandıran...

    ne kadar ayrı kaldın oysa yazmaktan
    bir doğum günü geçti bu yalnızlıkta
    kimbilir kaç gece yağmurlar birikti kirpiklerimde
    kimbilir kaç gece../..sen hiç bilmedin
    bir düşünce var ki kemiriyor beynimi
    belki de hiç bilmek istemedin
    ne güller geldi../..ne sevgi dolu telefonlar
    oysa istediğim bir tek sendin../..yetişemedin..


  5. 5
    Sevinç
    Bayan Üye

    Gerçekteyse umut sadece seni hayata bağlayan,ayakta kalmanı sağlayan (!) küçük ve zararsız bir histir.Küçüktür evet,onu maneviyatının temel taşı haline sen getirirsin.Ancak istediğini elde edemediğinde anlarsın umudun ne kadar masum ve zavallı olduğunu,onu senin yüceleştirip gözünde büyüttüğünü.

    Farkedemesende asıl zavallı olan sensindir.Kaçarsın hep,zorluklara göğüs geremezsin,engellerle mücadele edemezsin."Kırılırım,dayanamam" deyip seni kimse bulamasın diye en kuytu köşene çekilirsin.Ama içindeki sorgulayıcı kimlikten asla kurtulamazsın.Kemirir seni şüphelerle,yıpratır,eskitir,kullanılmaz hale getirir beynini.Ne düşünebilir ne de hareket edebilirsin.Gerçekler uyuşturmuştur seni.Sonunda kavramışsındır ne kadar biçare olduğunu.

    Bu sefer kurtulmaya çabalarsın.Boğulmaktan korkar gibi çırpınmaya başlarsın.Yeni bir düzen,mutlu günler düşlersin yeniden.Umudu çağırırsın yine onu hayatının manası,maneviyatının temel taşı yapmak için.Sonra gene bir heyecan,yalancı bir mutluluk sarar benliğini.Ancak ömür bittiğinde anlarsın,hayatın kısır döngüsünde bir uçtan bir uca gidip geldiğini...

    Ez yüreğimi ellerinin içinde / Bu ayrılık “senin suçun” de / Kaç kere sabahın üçünde / Götürüldüm asıldım / Daha asacak mısın ?

    Yarasına tuz basılmış bir kuşum
    Sanaydı son sabrım, son uçuşum
    Bakışın namluydu dillerin kurşun
    İşte öldüm
    Daha vuracak mısın?


  6. 6
    Sevinç
    Bayan Üye
    Bir yerlerde kaybettiğim, zamanın bir boyutunda yitirdiğim ya da birilerinin alıp götürdüğü… Ben mi çaldım ömrümden, yoksa giden mi paketlerce taşıdı hayatımı?


    Hırsız kim?


    Habersizce mahremime yerleşen, içime keyfince dokunan yabancı! Uykularımı çalan, nefesimi yoran yalancı!


    Suçlu kim?


    Ay vakti dokunuşlarında, yıldızlara gönderi derin sözlerini, şahsıma özelmiş gibi kana kana içerken, düşmekte olduğum kara delikten habersiz benliğim… Yokluklarla beslenen, hiçlere ova, verimli ruh boşluğum!


    Giden kim?


    Ulaşmaya çalıştığım Samanyolu, küçücükten beri öğretildiğim ışıklı yol… Kaybolduğum, karanlığın ortasında gözümü kör eden aydınlık… Özlediğim, geceyi güne bağlayan ilahi sıcaklık...


  7. 7
    Sevinç
    Bayan Üye
    Güzel şey insan olmak!


    Doğumla gün ışığına sevdalanmak.Göz kamaştıran güneşi tutmaya çalışmak ,yumuk yumuk ,minicik avuçlarla.Ve can güneşinin kucağında kar beyaz bir sütle yıkanmak doğulan günün şafağında...
    Anne tadını bulmak hayatın ilk damlasında.

    Güzel şey insan olmak!

    Emekleyerek geçen zamanda öğrenmenin ,tanımanın ,bilmenin aşkıyla doğaya sıkı sıkıya tutunarak ayağa kalkma savaşı verilen sevimli bir yumak gibi yuvarlanmak bir odadan bir odaya...Ve tutunmak güvenli bir ele avuçlarından sevgi damıtan.
    Anne ile baba ile tanışmak..

    Güzel şey insan olmak!

    Ayaklanmak ,dikilmek hayatın karşına ,ezilmiş diz kapaklarının acısından uzaklaşarak büyümek...Uzanabilmek en uzağında ki yıldızlı düşlere birer birer...

    Bilgiyle ,sevgiyle,emekle...


  8. 8
    asena93
    Üye
    hiççç üşenmedim hepsinii okudum süper yaww

    çOk güzeL oLmuş CnM
    eLLerine sağLık

  9. 9
    ceydalım
    Emekli
    herkesin adı konmayan bir öyküsü vardır değil mi?

    yüreğimizin bam teline dokundun yine,hepsi yüreğin kadar güzel..

    :cool:


  10. 10
    Sevinç
    Bayan Üye

    Bugünlerde garip şeyler oluyor.İşlemediğim cinayetlere aflar çıkıyor örneğin..Vedamı anlamadın sanırım,türlü masalların mızıkçı kahramanı..Ben bugün ayrıldım senin yüklemlerinden.Anlaması zor cümleler kurmuyorum artık,dediğin gibi ,bak cümlelerim ne kadar sade.

    Kalbimi kırıyorsun dediğinde..Düşündümde,kalp camdan mı?Hangi incinmişliğin bahenelerini koydun aşkı kesirlere böldün?Ben seni kırmadım,kalbin hala yerinde.Aşkı kesirleme,aşkı incitiyorsun..

    Bugün O'ndaydım.O'nun gözlerindeHoşgeldin-ine gözlerimdeki masumiyeti ekledim sevgili(m)..

    Senin içinde duran beni sevdim ben.Aydınlık gülüşünün ardında gizlediğin karanlığı..Bana benzeyen kalabalık yalnızlığını..


    Gizemli karanlık ,ör yalnızlığı saçlarıma...Ama tararken acıtma...


  11. 11
    Sevinç
    Bayan Üye

    --->: Adı Konmayan Bir Öykü Bu..

    Reklam




    Öyle ağrılı ki harflerim...Uzaklar gibi bakma gölgelerime.Buradayım işte,tam burada.Kalabalıklarının ortasında.Ama ıssızlığında,sessiz çığlıklarında...

    Yoksa,sen çığlık atmaz mısın ?Harflerin büyümez mi boğazının düğümlerinde senin?Hep çocuk mu kalır cümlelerin?Öyleyse uykularımı bölen yarı karanlık sesin nereden düşüyor matemime?

    Ben sussam da yüreğim susmuyor...

    Haykırıyor seni/beni.

    Ben sussam da gözlerim susmuyor.

    Eş zamanların yalnızlığı.Gülümse çocuk,katran karası geceler/im/e...(!)


  12. 12
    sagocu_kız
    Bayan Üye
    Adı Konmayan Bir Öylü Bu...

    Başlıkta, içerikte harika... ;)

+ Yorum Gönder
yanağıma düşen kar taneleri
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi