Şehit öğretmenlerle ilgili şiirlerin hepsi

+ Yorum Gönder
Yudumla ve Soru(lar) ve Cevap(lar) Bölümünden Şehit öğretmenlerle ilgili şiirlerin hepsi ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Ziyaretçi

    Şehit öğretmenlerle ilgili şiirlerin hepsi





  2. 2
    Hasan
    Özel Üye





    Cevap:
    ŞEHİT ÖĞRETMEN
    Öğretmen rehberdir öğretmen lider
    Öğretmen bir mumdur erirde gider
    Öğretmen ışıktır karanlıklara
    Öğretmen güvendir hep yarınlara

    İçi ağlasa da güler hep yüzü
    Dudakları söyler birlik türküsü
    Götürür umudu en ıraklara
    Adarda kendini hep çocuklara

    Zalim bir düşünce karanlık bir el
    İstemez ülkede cahil kalmasın
    Kopar bir fırtına eserde bir yel
    Kırar dallarını bu gür ağacın

    Dal kırıldı ise gövde hepimiz
    Düşmez yere öğretmenim hayalin
    Çarpar ücra köşelerde yüreklerimiz
    Filizlenmesi için nice dalların
    H.ERGİN AYYILDIZ

    alıntı

    Hantepe'nin Kara Tahtası...! *


    1996 yılında Hantepe İlköğretm Okulu'da şehit edilen öğretmenlerin anısına ithaf olunur.

    Bir Kur'a çektik torbadan,sanki ölümü denk,
    'Alnımızda bilgilerden bir çelenk'
    Düştük Hantepe'nin yollarına,binbir ümitle
    Nereden bilirdik,kahpece karşılaşacağız birkaç...'le
    Cuma öğretmen Nesrin Bacı'ya sevdalıydı,
    Uğur öğretmen daha bir aylık nişanlı...

    İçmeye başladılar besmeleyle çorbayı
    Bir sofra muhabbeti doldurmuştu odayı
    Kapıları çaldı'Yardım'istercesine
    Dördü birden ölüme gitti tam er'cesine
    'Kim O'derken,konuk ağırlamaktı,niyetleri:
    Ya da yardım etmekti bir hastaya.

    Yüzleri gün gibiydi arkadan vurdular onları,
    İlim dünyasının denizine karıştı şehit kanları,
    ...Tepenin yamacında yükseldi acı bir 'Ah! '
    Sonra heceleşti dudaklarında'Lailaheilallah! '
    Dördünü susturdular(!) Vakit bir akşamdı;
    Onların cansız bedeni bile,bilgi abidesi gibi ihtişamdı

    Yoksuldu bizi okutanlar,bizim için saçını süpürge etti,
    Vurulan bilgiydi Hantepe'de,sanma kemikle et ti.
    Bilir misin yıldızlar yol gösterir gece insana
    Günü gün yapan güneştir, anlasana!
    Onca masum Hantepe'de cehaletten paslanırken
    Şahadet vardı dudaklarında kurşun yağmurunda ıslanırken.

    Sen silah taşırsın,kurşun sıkarsın
    Ben de bilgi yüklüyüm;
    Senin kurşununla değil,benim kalemimle çözülür bu KÖRDÜĞÜM!
    Sen öğretmenim!
    Selanik'ten bu toprağa akan 'asil kansın'
    Söğüt'ten doğan 'Güneş'
    Hantepe'de arslansın!
    'Kız kardeşimin gelinliği,şehidimin son örtüsü'yle gömdük sizi toprağa
    Yazdık adınızı kalbimize,gömdük sizi 'Aydınlık çağa'
    'Çırpınırdı Karadeniz bakıp Türk'ün bayrağına'
    Yüzelliiki şehid verdik biz,bilgi toprağına.

    Lazı,kürdü,azerisi bir dal,gövdemiz Türk'tür,
    Şehidim'Hantepe'nin Kara Tahtası'ndaki ATATÜRK'TÜR!
    Öğretmenim! Ata'nın açtığı yolda bıraktın bayrağı,
    Körpecik fikirlerinle kucakladın toprağı.
    Aydınlıktı Hantepe'nin Kara Tahtası
    Yüreğim kanıyor,içim yanıyor şehidim;
    Bu hafta 'ÖĞRETMENLER HAFTASI'

    -“Ruhunuz şad Olsun! –“

    Mihalıççık.Eylül 1996
    Muharrem Çetinkaya

    Not:bu şiirim Hantepe'nin Kara Tahtası'adıyla antolojide daha önceden kayıtlı olup; 24 Kasım Öğretmenler Günü anısına 'Şehit Öğretmenler'adı ile tarafımdan tekrar kayıt edilmiştir.Bilgilerinize...Muharrem Çetinkaya

    Muharrem Çetinkaya

    alıntı

    ŞEHİT ÖĞRETMENLER.


    Bin dokuz yüz doksan üç, tunceli perteğinde.
    Beş öğretmen görevde, fakir yoksul bir köyde.
    Çalındı kapıları, gece karanlığında.
    Açıyorlar kapıyı, üç anarşist kapıda.

    Gaz lambası karanlık, karakol çok uzakta.
    Yardım eden kimse yok, öğretmenler tuzakta.
    Onların dört tanesi, on beş yıldır toprakta.
    Bir tek Cemal öğretmen, o yaşıyor hayatta.

    Hepsi gencecik idi, ilim irfan neferi.
    Cehaletle savaşan, eğitim askerleri.
    Onlar silahsız idi, sevgiydi kalemleri.
    Nasıl taradın hain, bu yatan yiğitleri.

    Ünal Atlı öğretmen, vatan sevgisi dolu.
    Taşkın Çengel gencecik, ilim irfandı yolu.
    Birde Hüseyin Erol, öğretmekti sevdası.
    Birol öğretmende var, cehaletti davası.

    Dizdiler karanlıkta, yan yana bu gençleri.
    Kalleş kurşunlarıyla, biçtiler ekinleri.
    Kelimeyi şehadetle, gönderdik şehitleri.
    Nasıl ağlamaz anam, öğretmen anneleri.

    O gün yirmi dört kasım, öğretmenler günüydü.
    Al kanlarla düştüler, onların düğünüydü.
    Onlar ilim neferi, peygamberin gülüydü.
    Şehitlik mertebesi, en şerefli ölümdü.

    İçim yanıyor içim, türkmendağlı şairim.
    Asker öğretmen polis, onlar benim şehidim.
    Bu kutsal vatan için, can veriyor meyhidim.
    Damarımda kanımsın, yiğidim öğretmenim.
    Bayrağımın alısın, şehidim öğretmenim.

    alıntı











+ Yorum Gönder
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi