Eşşek'lerin ve At'ların Özellikleri

+ Yorum Gönder
Yudumla ve Soru(lar) ve Cevap(lar) Bölümünden Eşşek'lerin ve At'ların Özellikleri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Ziyaretçi

    Eşşek'lerin ve At'ların Özellikleri





  2. 2
    Hasan
    Özel Üye





    Cevap:
    At ve Atlar.

    Atlar Tarihten Bu Güne Kadar İnsalar Tarafından Başta savaşlar Olmak Üzere Günümüzdede Kullanılan Muhteşem Hayvan At.At Otçıl Memeli Bir Hayvandır. Evcilleri Olduğu Gibi Yabanileride Bulunmaktadır.En Gözde At Türleri İse Arap, İngiliz ve Midillidir.


    At ve Atların Özellikleri

    Atların Özellikleri Atlar Tarihten Bu Güne Kadar İnsalar Tarafından Başta savaşlar Olmak Üzere Günümüzdede Kullanılan Muhteşem Hayvan At.At Otçıl Memeli Bir Hayvandır. Evcilleri Olduğu Gibi Yabanileride Bulunmaktadır.

    En Gözde At Türleri İse Arap, İngiliz ve Midillidir.


    Atlar Hakkında Kısa Bilgiler
    At Alm. Pferd (n), Fr. Cheval, İng. Horse. Familyası: Atgiller (Equidae). Yaşadığı yerler: Evcilleri olduğu gibi, Amerikan bozkırlarında “Mustang”ve Altay dağlarının her iki yanındaki açık arazilerde “Prezevalski” denen yabani atlar sürüler halinde yaşar. Özellikleri: Küçük başlı ve kısa kulaklıdır. Yelesi ve kuyruk ucu uzun kıllıdır. Midilli atları koç iriliğindedir. Ömrü: 40-60 sene. Çeşitleri: En meşhuru Arap, İngiliz ve Midilli atıdır.

    Tek tırnaklılar takımının, Atgiller familyasından bir memeli. Erkeğine aygır, dişisine kısrak, yavrusuna tay, yumurtaları çıkarılmış, iğdiş edilmiş olana da beygir denir. Hepsine genelde at adı verilir. Arabide binek ve yük hayvanı olan ata; dabbe, matiyye, semend, tusen-i sütur denir. Cenk atına da rahş denir. Hepsi otla beslenir. Geviş getirmezler. Memeleri kasık bölgesinde arka ayaklarına yakındır. Üçüncü parmakları geniş bir tırnakla çevrilmiş olup “ toynak” adını alır. Bunun üzerine basarak yürürler. İnsanlara hizmet eden hayvanların en kabiliyetlisi ve kıymetlisidir. İnsanların, eski harp meydanlarındaki yardımcısı, yük taşımada hizmetçisi, yarış, cirit, çit atlama ve av sporlarında neşe ve zevk ortağıdır. Silah gürültüsüne ve bando sesine rahatlıkla alışır.

    At, cesur ve atılgan olduğu gibi sahibine son derece itaatkardır. Sahibi dilerse dolu dizgin, dörtnala koşar, isterse aheste yürür, isterse durur. Her durumda sahibini memnun etmeye dikkat eder. Yorgunluğa bakmaksızın kendini çatlatmak pahasına da olsa olanca gayret ve kuvvetini itaat uğruna sarf eder. Bugün Amerikan bozkırlarında yaşayan Mustang adıyle anılan vahşi atlar, İspanyolların Amerika’ya götürdükleri ehli atlardan kaçanlardan yabanileşenlerdir. Az yiyecekle yetinip, her türlü iklim şartlarına dayanırlar.

    Tarpan adıyla anılan Avrupa yaban atının (E. caballus gmelini) 1876’dan beri nesli tükendi. Bugün eski dünyada hala neslini devam ettiren yanlız bir yaban atı vardır. Bu at Orta Asya Moğolistan’ının soğuk ve ıssız ovalarında yaşar. Asya yaban atı veya Prezevalski dendiği gibi Moğolistan yaban atı da denir. Altay dağlarının her iki yanında yaşar. Siyah kısa ve dik yeleleri ile, ağır ve iri başları, küçük kulakları, uzun kıllı kuyrukları ile evcil atlardan farklılık gösterirler. Renkleri kırmızımtrak kahverengi olup çekici bir görünüşleri vardır. Burun kısımları beyazdır. Kışın kılları uzayarak soğuktan korunurlar.

    Evcil atlar: Tahminen 4000 seneden beri insanlara hizmet etmektedir. Bugünkü modern atların Asya yaban atından türediği şüphelidir. Bazı zoologlar Avrupa yaban atından türediğini ileri sürmektedirler. Evcilleştirilmiş atların birçok soyları vardır. Bugün küçük Midilli atları ile Safkan Arap atlarının soy kütüğü kesin olarak bilinmemektedir.

    Atlar 40-60 sene yaşar, bazı kısraklar 25 yaşına kadar doğurur. On bir ay gebe kalır ve genellikle bir yavru doğururlar. Yavrunun gözleri açık olarak doğar ve birkaç dakika sonra ayağa kalkarak annesini takibe başlar. Yük çekme ve taşıma atları, kalın bacaklı, iri cüsselidir. Binek ve yarış atları ince uzun bacaklıdır. Atlar arasında hased yok ise de, birbirlerine gıpta etmek huyları vardır. Bu da yarışta, hendek ve çit atlamada kendini gösterir. Birbirlerine imrenerek daha hızlı koşup öne geçmek isterler. Saatte 60-70 km hızla koşanları vardır. Atların tüy renkleri çeşitli olup, renklerine göre çeşitli isimler alırlar. En tanınmışları: Ak, akçıl, kır, al, alakı, geyik kırı, çil yeşil, al pekmez köpüğü, doru, hurma dorusu vs.’dir.

    Erkek eşek ile kısrak eşleştirilirse katır elde edilir. Aygır (erkek at) ile dişi eşeğin birleşmesinden de barda denen katır çeşidi elde edilir. Her iki melez de üremezler. Katır, bardadan daha dayanıklıdır.

    Arap atı: Çok dayanıklı mükemmel bir binek ve yarış atıdır. Arabistan’a geçen Orta Asya ve Anadolu Türk atlarından türemiştir. İngiliz atlarından daha dayanıklı olup, 24-28 saat hiç su içmeden yol alabilir.

    İngiliz atı: İyi bir binek ve yarış atıdır. Özellikle yarış için yetiştirilir. Arab aygırı ile İngiliz yerli kısraklarının çiftleştirilmesinden türetilmiş bir soydur. Arab atından daha uzun bacaklıdır.

    Midilli atı: Küçük, sakin ve dayanıklı bir at çeşididir. Keçi veya koç iriliğindedir. Çocuklar için iyi bir binek hayvanıdır. Hafif gezinti arabalarına koşulduğu gibi maden ocaklarında da istifade edilir. Shetland, İslanda ve Norveç midillileri meşhurdur.

    At yetiştiriciliği: Asya, Avustralya ve Amerika’daki geniş bozkırlarda hala vahşi at sürüleri yaşamaktadır. Evcil atlar haralarda yetiştirilir. Ülkemizde ilk hara 1913’te Aziziye’de kuruldu. Türkiye’nin ilk modern harası ise 1924’te açılan Karacabey harasıdır.








  3. 3
    Hasan
    Özel Üye
    Eşşek, Eşşeklerin Eşleşmesi, Üremesi, Özellikleri

    EŞEK, omurgalı hayvanların memeliler sınıfının, toynaklılar Usttakımının. tek parmaklılar takımının atgiller ailesindendir. Eşek daha uzun kulakları, büyüklük ve renk farklarıyla attan ayrılır.

    Günümüz evcil eşeklerinin Afrika'nın kuzeyinde ve özellikle Etyopya'da yaşayan ya-baneşeğinden ttirediği, evcilleştirildikten sonra birçok yerde yük hayvanı olarak kullanıldığı sanılmaktadır. Tarihsel belgelere göre, eşek ilk kez cilalı taş döneminde Doğu Afrika'da ev-cilleştirilmiştir. Günümüzde Et-yopya'nın Danakil kesiminde yaygın olan Nübye eşeği ve Somali'nin kuzeyinde rastlanan Somali eşeği, ataları gibi yabanıl türlerdir. Yabanıl eşeklere Asya'da da rastlanır.

    Bunlar, Iran eşeği, Moğol eşeği, Tibet kiangı ve Suriye hemipi olarak da adlandırılırlar. Eşeğin bacakları ince, toynakları yüksek, küçük ve iyice basıktır. Başı iri, kulakları büyüktür. Sırtı aşağı yukarı düzdür. Göğüs kesimi dar, sırt kesimi keskindir. Eşek genellikle kül renginde olmakla birlikte değişik renkte eşekler de vardır. Eşeğin sırt kesiminin ortalarında boydan boya siyah bir çizgi vardır.



    Bu çizgi omuz başında, gövdenin iki yanında uzanan başka bir siyah çizgiyle kesişir. Kimi eşeklerin bacaklarında enine koyu şeritler de görülür. Kuyruğu ince uzundur. Ucunda birtutam kıl vardır. Eşeğin boyu iklim ve ırka göre farklılaşırsa da, ortalama 120 cm'dir. Eşek 30-40 yıl arası yaşar. Bir eşeğin büyümesi üç-dört yıl kadar sürer. Eşeğin yaşı da, atınki gibi dişlerine bakılarak anlaşılabilir. Her batında bir yavru doğuran dişi eşeğin gebelik süresi bir yıldır.

    Eşeğin kısrakla çiftleşmesinden doğan yeni bir türe katır, aygırla dişi eşeğin çiftleşmesinden doğan türe ise bardo denilir. Katır özellikle son yüzyıllarda askerlik alanında kullanılmıştır. Dağlık bölgelerde yapılan çarpışmalarda, silah ve cephane taşımak için katırdan yararlanılmıştır. Dar patikalardan, bir yarjı uçurum olan yollardan rahatça geçen katır, yaralıların cephe gerisine taşınmasında da önemli bir rol oynamıştır. Katır gibi bardo da kısır bir hayvandır. Eşeğin, anırma olarak adlandırılan çok özgün bir sesi vardır.

    Dişi bardonun doğurgan olmasına karşılık dişi katırların pek azı kısır değildir. Eşekle zebra arasında da çiftleşme denemeleri yapılmış ancak sonuç başarılı olmamıştır. Çünkü zebra yeni soya çekingenlik, tembellik, savanaya kaçma eğilimi gibi, çalışma koşullarına ters düşen nitelikler aktarmıştır. Eşekler bitkisel besinlerle beslenir. Her türlü bitkisel besin yemekle birlikte havucu çok sever. Dikenleri bile yiyebilir. Eşekler boylarına oranla oldukça ağır yükleri taşıyabildiklerinden ve ayrıca sabırlı, kanaatkar olduklarından atlara yeğ tutulurlar. Ülkemizde de dayanıklılığın yanısıra atın işlevlerini de gördüğü için çok yararlanılır.

    Eşeklerin atlardan önce evcilleştirildiği sanılmaktadır. Eşeği ilk olarak Sümerler evcilleştirmişlerdir. Tekerleği bulan Sümerler, çok geçmeden arabayı gerçekleştirmişler ve arabalarına evcilleştirdikleri eşekleri koşmuşlardır. Akat ülkesinde yaşayanların dilinde at için "yukarı ülkeler eşeği" denilirdi. I.ö. 1295'teki Kadeş savaşına dek Mısırlılar at kullanmazlar, işlerini eşekle görürlerdi. Yunanlılar ve iranlılar da ilkçağda, askeri donatımlarını eşeklere taşım-

    lardı. Yüzünü kötülük tanrısına benzeten Mısırlılar dışında, bütün doğu ülkeleri eşeği severlerdi. Eşek kutsal kitaplardan incil'de de sık sık geçer. Antik Yunan'da Arkadya eşeği, çok pahalıya satılırdı. Roma döneminde iyi bir ırktan bir eşeğin 80 köle fiyatına satıldığı bilinmektedir.

    Büyük Ansiklopedi

    alnıtıdır








+ Yorum Gönder
eşek özellikleri,  eşşeklerin eşleşmesi,  midili ati ve eşek çiftleşmesi,  türkiyede at esek kesimi yatıs,  atla eşeğin çiftleşmesi
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi