Kimsesizlik ve komşuluk ile ilgili yazı

+ Yorum Gönder
Yudumla ve Soru(lar) ve Cevap(lar) Bölümünden Kimsesizlik ve komşuluk ile ilgili yazı ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Ziyaretçi

    Kimsesizlik ve komşuluk ile ilgili yazı





  2. 2
    Galus
    Özel Üye





    Cevap: sizler için güzel ve hoş bir yazı

    Yalnızlık ve kimsesizlik.


    Teleffuzu zor iki kelime.
    Hele onları yaşamak...
    Düşman başına bile diyemeyeceğim.
    İnsanı çatır çatır dağıtan bir talihsiz yelpaze.
    Açıldıkça kapanmayacak bir yara halini alır adeta...
    Öyle bir yara ki çürüdükçe acısı da derinleşir.
    Peki yalnızlık mı, kimsesizlik mi?
    Hangisi daha zor?
    Nerden bakarsanız bakın, yalnızlık kimsesizlikten daha zor!
    Yalnızsanız koca bir sessizliksiniz!
    Veya sıfıra sıfır, elde var sıfırsınız.
    Sanırım yalnızlık hiçliğin öteki adı.
    Aynada yansıyan yüzünüzden başka bir surete sahip değilsiniz.
    Çıplaksınız!
    Düşünsenize, kimsesizliğinize ağlayacak birilerini bulabilirsiniz...
    Ama yalnızlığınıza çok zor.
    Çünkü kimsesizliği siz seçmezsiniz!
    Oysa yalnızlık sizin seçiminiz.
    İnsanları çevrenizden yok etmek sizin eseriniz.
    Birilerinden eksilmek ya da birilerini eksiltmek size bağlı.
    Öyle veya böyle saf dışı kalmak güç...
    Yorgun düşer insanoğlu.
    Sağa sola çatacak yer arar.
    Bulamaz!
    Duvarların bile dili tutulur.
    Cayır cayır yanarasınız.
    Dört duvardan bin nasihat işitmeye başlarsınız.
    Ama o parçalanamaz sessizlik bir bomba gibi düşüverir şakaklarınıza.
    En derin kuytularda boğuluverirsiniz.
    Derken şekli şemali bozuk bir hayat önüzde akar.
    Bozguna uğramış hissedersiniz adeta.
    Paylaşılanlar varlığını yitirir.
    Sevinçler kursakta kalır.
    Koyu, kapkara bir duman yükselir göğe...
    Tüm mavilik, yalnızlığınızı anlatan çığlıkla yankılanır.
    Yalnızlık adınızı mırıldamaya başlar.
    Ne yazık ki kimsesizler bile duyamaz sizi.
    Uzattığınızda kimse elinizi tutmaz.
    Bölük pörçük uykulara gebe kalırsınız.
    İçinizdeki adalar kopar bir bir...
    Bir bir ve tek tek...
    Gramafondaki plak susar.
    Gemilerin bir kez daha uğramayacağı liman oluverirsiniz.
    Güneşe doğru açmayacak ayçiçeklerinizle, geçmiş zaman çekimlerinde bulursunuz kendinizi.
    Yalnız yaşlanırsınız.
    Üşüdüğünüz zaman sırtınızı örtecek bir elden mahrum, tatlı bir tebessümden yoksun yaşlanırsınız!
    Bulutların en alçak, havanın en basık halinde göçüp gidersiniz usulca.
    Kimsenin haberi olmaz!
    Yalnız yaşadı, yalnız öldü derler adınıza çok zorda; o kadar...










    Komşuluk

    Evimiz yerden 5 kat yukarıda. En alt komşumuzun evini L şeklinde dolaşan geniiiş bi balkonu var. Yandaki bina binamıza çok yakın yapılmasın diye düşünülmüş. 1.i daireyi kiralamayı düşeneler için ilk bakışta pek cazip görünen bu balkoon (kocaman ya, çift 'o' lu:P) aslında tam bi ortak atık alanı. Yanda (balkon sebebiyle ...) yapışık olmasa da bi bina var. O bina ve bizim binanın balkon- pencere vs. den ne atılsa hooop 1.i dairenin balkoonuna. Önceki kiracı kabullenmişti. Aşağı bişiy silkeliyecek olsak artık vicdanımız olayla ilgilenmiyodu, o derece:P Bu kiracı mücadeleci. Muhtemelen kendini kiracı olarak %50 oranında av yapan bu mekanı sahiplenmek ve faidelenmek diliyor. Artık pencereden bişiy silkelemiyorum. Ama ben. Bıdık açık bulduğu her yerden bişiyler fırlatmak temayülü gösteriyor uzuunca bi süredir. Bi ay kadar önce şişme oyuncağını atmıştı. Ufak tefek atık maddesel oyuncaklar, bi keresinde bi terliğin tekini, damacananın sopasını, ve en son olarakta küçük, şirin tenceremi. Çok sinirlendim. Daha çok korktum ve utandım. Hızlıca pencereden bakınca (görünmek istemedim çünkü:P) tencereyi dağılmış sıfatıyla gördüm. Bi de pencrelerden 'kim bu üstad' merakıyla bakan karşı ve taraf komşuları. Ün zaten benim değil bıdığındı:P Teşhire lüzum yok:P Şükürler olsun balkonda kimse yoktu. Yoksa şuan vicdanımı didikliyor olurdum, olayı gıdıklamak yerine. Aslında bu ve benzer olayalar apartmanda oturmayı kabullenmekle aynı maddeden. Dip dibe, yan yana, karşı karşıyayız. Birbirimizin seslerini duyuyoruz. İçeriyi görmesekte," karşı-en üsttekinin çocuğu pek bıdık" alt çaprazdakinin bu gün günü var" vs diyebiliyoruz:P Abartmadım ama ben demiyorum:) Bu evdeki ilk senemde bi gün mutfakta yerde bi dondurma çöpü buldum. Evde benden başka kimse yok. Ben yemedim. Sonra öylece yerde duruyor. Çöpte diil. O zaman dedim işte "biz bi aileyiz":P Çocuğuna çöp kültürü vermeyenin çöpü hepimize geliyor. Çocuğunun eline sahip olamayan hepimizi tehdit ediyor ... Bu son cümleler kıssayı bu kadar dallandırmışken bi de hisse düşeyim kabilinden yazıldı. :) Öyle işte

    Alıntı








  3. 3
    Ziyaretçi
    çok güzel :) saolun tam benim ödevim içindi :D







+ Yorum Gönder
Yalnızlık mı kimsesizlik mi Hangisi daha zor Nerden bakarsanız bakın yalnızlık kimsesizlikten daha zor!
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi