Sunay Akın Şiirleri

+ Yorum Gönder
1. Sayfa 12 Sonuncu8Sonuncu9
Şiir Bölümü ve Ünlü Şairlerden Şiirler Bölümünden Sunay Akın Şiirleri ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    BERFİN
    Üye
    Reklam

    Sunay Akın Şiirleri

    Reklam



    Sunay Akın Şiirleri

    Forum Alev


    Hayatı
    1962’de Trabzon’da dogdu. Otaögrenimini Istanbul Kosuyolu Lisesi’nde tamamladi. Istanbul Üniversitesi Fizik Cografya Bölümü’nden mezun oldu. Ilk siirleri 1984’te dergilerde yayinlandi. Arkadaslariyla birlikte 1989’da Yeni Yaprak, 1990’de Olmaz adli siir dergilerini çikardi. İstanbul’da yasiyor.



  2. 2
    BERFİN
    Üye
    Reklam



    ALACAK

    Yol kenarlarindaki
    yagmur mazgallarini
    kumbara sanip
    harçligimi atardim
    bu yüzden en çok
    denizden alacakliyim







  3. 3
    BERFİN
    Üye
    ANTİK ACILAR

    Geçim parası için
    nice yaşlının
    eski İstanbul evlerinden
    getirdiği eşyalar
    üstüne kâr koyulup
    satılıyor antik
    acılar çarşısında







  4. 4
    BERFİN
    Üye
    AT KOKUSU

    Son evi gösterin bana İstanbul' da
    vapur sesinin duyulduğu
    ki kapısını çalıp
    söyleyeyim içindekilere
    daha çok kedi yavrusu ezilsin diye
    eski iskeleleri
    sahil yoluyla ayırdıklarını
    denizden
    Karsılığında ben de size
    kanaryası ölüp
    kuaför salonuna dönüşmeyen
    kaç mahalle berberinin
    kaldığını söylerim
    ya da kaç fötr şapkanın
    tutsak olduğunu
    köhne bir konağın
    askısında
    Kaç faytoncunun
    artık taksicilik yaptığını da bilirim
    ama söylemem
    onu da siz bulun
    dikiz aynasına takılı boncuklardaki
    at kokusundan

  5. 5
    BERFİN
    Üye
    BECERİKSİZ

    Kabuğunu koparmadan
    ne bir elmayı soyabildim
    ne de iyileitirebildim bir yaramı
    ama karşıma çıkınca
    kızmadım hiç elma kurduna
    bendim çünkü bıçağı saplayan
    onun yurduna
    Şair diyorlar benim için
    bilmiyorum oysa
    her şiire konmaıi mı uyak
    her yere nedense
    konamıyor teyyare
    hay dilimi
    arı türkçe soksun; uçak
    Kaptan olmak isterdim
    aynanın karşısında
    eski bir sinema yıldızı
    gibi ağlayan
    İstanbul'un hatlarında
    bir fırça hafifliğiyle gidip
    gelen vapurlara
    Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma
    ve Kız Kulesi'ni göstererek
    bırak artık diyor üzülmeyi
    yedi tepeli bu sehirde
    şiir okunacak tek yer
    elbette denizin ortasındaki
    su küçük buz dağı
    Terzi olsa da babam
    sökük dikmesini beceremem
    beni yalnızca sen anlarsın
    iğnenin deliğinden geçsin
    diye ipliklerin
    bir anlık ıslatıldığı dudaklara
    takılıp kalan annem

  6. 6
    BERFİN
    Üye
    BEYAZPERDE
    Artıyor kara çarşaflılar
    yurdumun her kösesinde
    neden olacak
    siyaha boyanıp
    kadınlara giydiriliyor
    yıkılan sinemalardan
    geriye kalan
    onca beyaz
    perde

  7. 7
    BERFİN
    Üye
    CEPHEDE
    Aslında ben daha güzel ölürdüm
    arka bahçede askercilik oynarken
    tahta tüfeğimle toprağa uzanır
    annemin sesiyle doğrulurdum hemen
    -Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!
    Yerdeyim yine bak anneciğim
    n'olur kızma adımı çağır

  8. 8
    BERFİN
    Üye
    ÇEKMECE
    Büyüklerle ben yapamıyorum
    çocuklar da almıyor beni oyunlarına
    devlet dairesinde
    yangından kurtarılmayacak
    sıkışmış bir çekmece gibiyim
    açılamıyorum sana
    Kardeşiyle sokaklarda hep
    bir örnek giydirilen sen
    nasıl sevmezsin eşitliği
    yürürken düsen çoraplarını
    ayni hizaya getirmek için
    annen değil miydi önünde diz çöken
    Öpüşme sahnesinin tam ortasında
    içeri girdiğin yazlık sinemanın
    yer göstericisiyim
    yürüyorsun fenerimin ışığında
    yer:Kız Kulesi
    ve sonu ayrılıkla bitecek
    hüzünlü bir aşk filmini oynuyor
    beyaz duvarında
    Bir kez olsun çıkmazken ağzından
    seni sevdiğimi
    her gün söylememi yadırgama
    bil ki bu şehirde
    iskelenin verilmesini
    beklemeden atlarım vapurlara
    Son karesi gibi Red Kit'in
    batan güneşe doğru
    sürerken atımı
    gitme kal demeni bekliyorum
    ama yalnızca
    rüzgar çekiştiriyor atkımı

  9. 9
    BERFİN
    Üye
    ÇUKUR
    Bilerek mi yanına
    almadın giderken
    başının yastıkta
    bıraktığı çukuru
    Güveniyordum oysa ben sevgimize
    vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki
    saatin doğruluğu kadar
    Beni senin gibi
    bir de annem terk etmişti
    ki göbeğimde durur
    onun yokluğundan
    bana kalan çukur

  10. 10
    BERFİN
    Üye
    DEVRİM
    Temiz kalan tek yerdir devrim
    bütün bir yıl
    kirlenen duvarda
    ama görebilmek için
    asıldığı çividen indirilmelidir
    yaprakları biten takvim

    Zorbalara direnmektir devrim
    bir çocuğun
    annesinin çantasından aldığı paraları
    altına gizlediğini
    söylememiştir dövülen
    hiçbir hali

    İçinde yasamaktır devrim
    dikiş kutusunun
    ve topluiğneler gibi
    bir arada olmayı gerektirir
    karşı koyabilmek için zulmüne
    makas denilen patronun

    Gece ışıklar arasında koşmaktır devrim
    ateş böceklerini
    yakalamak isteyen çocukların
    pesine takılır gün gelir
    yanıp sönen mavi ışıkları
    polis arabalarının

    Kağıt bir gemidir devrim
    bütün gemiler
    hurdaya çıksa da sonunda
    taşıdığı özgürlük şiiriyle
    batmadan yüzer nicedir
    dünya sularında

    Kim bilir kaç yunus görmüş
    kaç deniz gezmiş...

  11. 11
    BERFİN
    Üye
    Reklam



    HARÇ
    Bilemiyorum hangi gökdelenin
    tuğlaları arasındadır
    elele yürüdüğümüz
    ve seni
    ilk kez öptüğüm
    o kuytu kumsal
    Ama duyarım
    bir mısır tarlasının
    yüreğindeki telaşı
    görülünce dağın ardından
    kentin ilk gökdeleni
    Daha kamyonlar dolusu
    kum elenir
    inşaat önlerinde
    ayıklanır deniz kabukları
    yok edilir gibi
    bir cinayetin izleri

  12. 12
    BERFİN
    Üye
    KAFATASI
    Yurdundan çok uzaklarda
    ölen bir askerin kafatası
    kendisini bulan
    çocukların ellerinde
    hiç bilmediği oyunlara
    alet oluyor
    İkinci defa!

+ Yorum Gönder
1. Sayfa 12 Sonuncu8Sonuncu9
5 üzerinden | Toplam : 0 kişi